ഫോട്ടോ എടുക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അമ്മയെ അമർത്തിപ്പിടിക്കുന്നത് വെറുതെയാണെന്ന് അച്ചന് ഇപ്പോഴും തോന്നുന്നുണ്ടോ?”
സന്ധ്യ അർജുന്റെ നെഞ്ചിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചു നിന്ന് ബാലചന്ദ്രനെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ സെൽഫി വെറുമൊരു ഫോട്ടോയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് സന്ധ്യയുടെ മേൽ അർജുൻ സ്ഥാപിച്ച ശാശ്വതമായ ഉടമസ്ഥാവകാശത്തിന്റെ ഡിജിറ്റൽ മുദ്രയായിരുന്നു.
സെൽഫികൾ എടുത്തു കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷം അർജുൻ തന്റെ ലാപ്ടോപ്പ് തുറന്ന് സ്റ്റുഡിയോയിലെ വലിയ 4K മോണിറ്ററുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചു. കസേരയിൽ തളർന്നിരിക്കുന്ന ബാലചന്ദ്രന്റെ തൊട്ടുമുന്നിലായി ആ സ്ക്രീൻ തെളിഞ്ഞു. സ്റ്റുഡിയോ ലൈറ്റുകളുടെ തീക്ഷ്ണമായ പ്രകാശത്തിൽ സന്ധ്യയുടെ ഹൈ-റെസല്യൂഷൻ ചിത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി അവിടെ വിരിഞ്ഞു. വിയർപ്പും ചൂടും കാരണം ആ നേർത്ത തുണി അവളുടെ ചർമ്മത്തോട് ഒരു രണ്ടാം ചർമ്മം പോലെ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.
“അച്ചാ… ഇവിടെ നോക്കൂ,” അർജുൻ മൗസ് ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അധികാരത്തോടെ പറഞ്ഞു. സ്ക്രീനിൽ സന്ധ്യയുടെ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന മുലകൾ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ഉയർന്നുതാഴുന്നത് അതീവ വ്യക്തമായിരുന്നു. വസ്ത്രത്തിന്റെ മുറുക്കത്തിൽ സന്ധ്യയുടെ മുലഞെട്ടുകൾ ആ വെളുത്ത തുണി തുളച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് ഉന്തി നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് ബാലചന്ദ്രൻ വേദനയോടെ മുഖം തിരിച്ചു.
അർജുൻ ഇരിക്കുന്ന കസേരയുടെ കൈപ്പിടിയിൽ സന്ധ്യ അല്പം ചരിഞ്ഞ് ഇരുന്നു. അവളുടെ ഉയർന്ന കുണ്ടിയുടെ ഒരു വശം അർജുന്റെ തോളോട് മുറുകെ ചേർന്നിരുന്നു. ബാലചന്ദ്രൻ നോക്കിനിൽക്കെ തന്നെ അർജുൻ ഓരോ ചിത്രവും സൂം ചെയ്ത് തുടങ്ങി.
