കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 7 [ലസ്റ്റർ] 148

അവളുടെ കൈത്തണ്ടകളിൽ രോമാഞ്ചം തീർത്തുകൊണ്ട്, വാഹിദിന്റെ ചുണ്ടുകൾ തന്റെ മുഖത്തേക്ക് തളർച്ച ബാധിച്ച കണ്ണുകളുമായി മാറിൽ മുഖം ചാരി നോക്കിനിൽക്കുന്ന ആതിരയുടെ നെറ്റിയിൽ പതിഞ്ഞു. അവളെറിയാതെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ പവിത്രമായൊരു ആലസ്യത്തിൽ അടഞ്ഞുപോയി.

“വീട്ടിലേക്ക് പോകാം. എനിക്ക് ഇനിയും അടക്കിനിർത്താൻ വയ്യ പെണ്ണെ.”! വാഹിദ് കാതരമായ വൈകാരിക സ്വരത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു.

“ജാനകിയെ പോലെ വേണം. ഒന്നിനും ഒരു മടിയും നാണവും ഉളുപ്പുമില്ലാതെ നിന്നെ തോൽപ്പിക്കണം.”!

അവൾ മന്ത്രിച്ചു. വാഹിദ് മുഖം താഴ്ത്തി ആതിരയുടെ ചുണ്ടുകൾ ആർത്തിയോടെ വിഴുങ്ങി. ആതിരയിലേക്ക് തിരമാല പോലെ രോമാഞ്ചാം പടർന്ന് കയറി ശരീരമാസകാലം കുളിരു കോരി. വാഹിദിന്റെ പുറത്ത് അവളുടെ കൈകൾ അമർന്നു. ഉറച്ച മാംസ പേശികളിൽ നഖം കൊണ്ട് കോറലുണ്ടായി. മൊബൈൽ പാന്റിന്റെ പോക്കറ്റിലേക്ക് നിക്ഷേപിച്ചു വാഹിദ് അവളെ ഇടുപ്പിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു തന്നോട് ചേർത്ത് നിർത്തി. മുലയുടെ മാംസ ഭാരം തന്നിൽ ഞെരിഞ്ഞമരുന്ന സുഖത്തിന്റെ തിരിച്ചറിവ് അരക്കെട്ടിലേക്ക് തീപടർത്തുന്നതും കരുത്തിൽ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ ഞെട്ടിവലിയുന്നതും അവനറിഞ്ഞു. തന്റെ നാഭിയിൽ ചൂടുള്ള കല്ലിച്ച സ്പർശനം തിരിഞ്ഞ ആതിരയുടെ വികാരത്തിനു തീ പിടിച്ചു. കാലുകൾക്ക് ശക്തി ക്ഷയിച്ചതുപോലെ അവൾ വാഹിദിനെ മുറുകെ ആലിംഗനം ചെയ്ത് തൂങ്ങി നിന്നു.

വാഹിദിന്റെ കരുത്തുള്ള കരങ്ങൾ അവളെ പൂച്ചെണ്ടു പോലെ താങ്ങി നിർത്തി. അവളുടെ വികാരം മുറ്റി തടിച്ചു തുടുത്തു വന്ന ചുണ്ടുകളെ ആലിപ്പഴം വായിലിട്ടതുപോലെ അവൻ നുണഞ്ഞു. മിനിട്ടുകളോളം പരസ്പര സ്നേഹത്തിന്റെ ചങ്ങലക്കണ്ണികൾ പോലെ രണ്ടുപേരുടെയും അധരങ്ങൾ കോർത്തിണങ്ങി ചപ്പി വലിച്ചും മൂഞ്ചിയും നുണഞ്ഞു നനച്ചു ഉമിനീർ കുടിച്ചിറക്കിയും പരിസരം മറന്നു കാമ ദാഹത്തിന്റെ വിജനതയിൽ പാറിനടന്നു.