കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 7 [ലസ്റ്റർ] 148

വാഹിദ് ആശയക്കുഴപ്പം ബാധിച്ചത് പോലെ നിശ്ചലനായി നിന്നു. എന്ത് വേണം..? ഈ സ്ഥലം ഒട്ടും സുരക്ഷിതമല്ല. ഏത് നിമിഷവും ആ നായ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടേക്കാം. ഈ അവസ്ഥയിൽ ആതിരയെ എങ്ങിനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കും? ചെറിയ ചുവപ്പ് കലർന്ന മുലക്കണ്ണുകൾ കൂർത്തു നിൽക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ അറിയാം, പെണ്ണ് വാശിയിലാണ്.

“മാഡം, നമുക്ക് വീട്ടിലേക്ക് പോകാം. പുലരും വരെ സമയമുണ്ടല്ലോ.” വാഹിദ് ആതിരയുടെ ചാരത്തേക്ക് ചെന്ന് അവളെ സ്പർശിക്കാൻ മടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഒരു മാഡം.. ആ തള്ളയെ കൊഞ്ചിച്ചു കൊണ്ട് മീനു എന്ന് വിളിക്കുന്നത് കേട്ടാൽ പതിനേഴു തികഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കാമുകിയാണെന്ന് തോന്നിപ്പോകുമല്ലോ.”!

ആതിര ദേഷ്യത്തോടെ നിവർന്നുനിന്നിട്ട് മുരണ്ടു. ചാടി നിവർന്നപ്പോൾ ആ മനോഹര മുലകൾ തുള്ളിതുടിച്ചു. പിന്നെ കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ അവർക്കിടയിൽ മൗനം കളിയാടുകയും ആതിരയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വരികയും ചെയ്തു.

“എന്നെ..എന്നെയാ കിളവൻ കളിച്ചിട്ടും നിങ്ങൾക്കൊരു സഹതാപവും തോന്നിയില്ല ല്ലോ. അയാൾക്ക് കിടന്ന് കൊടുക്കാൻ മാത്രം മോശമാണോ എന്റെ ശരീരം. അങ്ങിനെയൊരു പ്രായമാണോ എന്റേത്.” അടക്കാനാവാത്തൊരു തേങ്ങൽ അവളുടെ തൊണ്ടയിലേക്ക് തികട്ടി വന്നു കുടുങ്ങി.

“അത് മാഡം.., അല്ല ആതിര.. ഞാൻ കരുതി മദ്യത്തിന്റെ പുറത്ത് മാലതിയുടെ കാര്യങ്ങൾക്കൂടി കേട്ടപ്പോൾ.. വാഹിദ് വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ പരുങ്ങി.

“അതെ, ഞാൻ സാഹചര്യം ഒത്തുവരുമ്പോൾ ചെറുതായി മദ്യപിക്കാറുണ്ട്. ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്ന് പഠിച്ചപ്പോ കിട്ടിയ ശീലമാണ്. പക്ഷേ അയാൾ എന്റെ മുലയിൽ കളിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ, അത് കണ്ട് നിങ്ങൾക്ക്‌ താത്പര്യം തോന്നി എന്റടുത്തു വന്ന് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുമെന്ന് കരുതി.