കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 7 [ലസ്റ്റർ] 148

“എന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് ഒരെണ്ണം വാങ്ങിക്കൂട്ടുന്നോ മര്യാദക്ക് വരുന്നോ.?” വാഹിദ് ശാസനാ സ്വരത്തിൽ സംസാരരീതി മാറ്റി. അവളൊന്ന് തണുത്തു. പതുക്കെ വാഹിദിന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിനിന്ന് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു മുഖമുയർത്തി വാഹിദിന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി.

“വരൂ ന്നെ. എന്നെ ഒന്നുകൂടി ആ ഭ്രാന്തമായ ആർത്തിയിലൊന്നു തളർത്തൂ. അത് കഴിഞ്ഞതിൽ പിന്നെ എന്റെ മനസ്സിലും താഴെ കുഞ്ഞു സ്വർഗ്ഗത്തിലും ആ വിചാരം മാത്രേയുള്ളൂ. വാഹിദ്, എനിക്ക് നിന്നെ വല്ലാതെ മിസ് ചെയ്യുന്നു.”

ആതിരയുടെ ശബ്ദം പതിഞ്ഞു. ആർദ്രമായി കമ്പിതമായ ഒരു പതർച്ച ആ മനോഹരിയായ യുവതിയുടെ ഭാവങ്ങളിൽ അനുരാഗത്തിന്റെ നൈർമല്യം ചാലിച്ചു. അല്പം വിടർന്ന് നിൽക്കുന്ന വണ്ണമുള്ള ചുണ്ടുകൾ വലിഞ്ഞു മുറുകി നിൽക്കുന്നത് പോലെ ചുവന്നു തുടുത്തു ചെറുതായി വിറക്കുന്നുണ്ട്. തന്നെ സാകൂതം വീക്ഷിക്കുന്ന ആ വലിയ കരിനീല മിഴികളിൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ പൂത്തുലഞ്ഞത് പോലെ.

“നിന്നെയൊക്കെ ഏതെങ്കിലും പുരുഷന് മടുക്കുമോ. കിട്ടുന്തോറും ആർത്തികൂടുന്ന, കളിക്കുന്തോറൂം ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്ന ജന്മമല്ലേ നീ. ഇതുവരെ ഒരു പെണ്ണിനോടും ഞാൻ ഈ കാര്യത്തിൽ വാശിപിടിച്ചിട്ടില്ല. നിന്നോട് അല്ലാതെ ഒരുത്തിയോടും ഇതിന് വേണ്ടി ഇത്ര ദേഷ്യത്തോടെ പെരുമാറിയിട്ടില്ല.

അത്രക്ക് സുഖമായിരുന്നു ഇതുവരെ ആരും കയറിയിട്ടില്ലാത്ത നിന്റെ കുഞ്ഞു സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കേറിനോക്കിയപ്പോ കണ്ടത്. എനിക്ക് വല്ലാതെ ദേഷ്യം വന്നു. എല്ലാ പെണ്ണിനും കാലിടുക്കിലുള്ളത് ഒരേപോലെയാണെങ്കിലും അവരുടെ തുടയുടെയും വയറിന്റെയും ചന്തിയുടേയുമൊക്കെ പ്രത്യേകതയ്ക്ക് അനുസരിച്ചു ആ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ സുഖത്തിൽ മാറ്റമുണ്ടാകുമെന്ന് തോന്നുന്നു.”!