കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 7 [ലസ്റ്റർ] 148

ഒരിക്കൽ സുഖിച്ചുപോയാൽ ഇങ്ങനെ അടിമയായിപോകുന്ന ലഹരിയായിരുന്നോ കാമസുഖം? ആതിരയുടെ മനസ്സിലൂടെ പലവിധ ചിന്തകളുടെ മിന്നാമിനുങ്ങുകൾ മിന്നിപ്പൊലിഞ്ഞു പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

“മാഡം ഒന്ന് വന്നേ. ഈ പാതിരാ നേരത്ത് ഇതിനാണോ ഇങ്ങോട്ട് നമ്മൾ വന്നത്. നമുക്ക് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ഇനിയും ചെയ്തു തീർക്കാനുള്ളതല്ലേ.”!

അവൻ ആതിരയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവളെ എഴുന്നേൽപിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവൾ പക്ഷേ രണ്ടുകകളും നീട്ടി വച്ചിടത്തു നിന്ന് ഉയർത്തി തന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ചു ശക്തിയോടെ വലിച്ചു. ബട്ടൻസ് ഒന്നൊന്നായി നൂലുപൊട്ടി നിലാവിലൂടെ തെറിച്ചുപോയി.

വെളുത്തു പാൽകട്ടിയിൽ തീർത്തൊരു അർദ്ധനഗ്ന സാലഭഞ്ജികയുടെ ശില്പം പോലെ, ആ നിലാവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ പാറയിൽ ഷർട്ട് രണ്ടുവശത്തേക്കും വിടർത്തിയിട്ടു മലർന്നു കിടന്നു. ആവിശ്വസനീയമായ വടിവോടെ അവളുടെ ഒതുങ്ങിയ വയറും,

സാധാരണ മറ്റുസ്ത്രീകൾ മലർന്ന് കിടക്കുമ്പോൾ പരന്നു കിടക്കുന്നതിനു പകരം അല്പം മാത്രം താഴേക്ക് അമർന്നു ബാക്കി മുഴുവൻ ഭാഗവും വിരിഞ്ഞു വീർത്തു മുകളിലേക്ക് തലക്കിനിൽക്കുന്ന മുലകളുമായി അവൾ മുഖം ഒരു വശത്തേക്ക് പിണക്കത്തോടെ ചരിച്ചു വച്ചു മലർന്നു കിടന്ന് ചെറുകിതപ്പോടെ ശ്വാസം കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

താൻ അസാധ്യ സൗന്ദര്യമുള്ള ശാരികയെ കണ്ടു..! കുഞ്ഞിന്റെ നിർമ്മലതയുള്ള ഹൂറിയെ പോലുള്ള നൂറയെ കണ്ടു.! മഞ്ഞുപോലെ വെളുത്ത ജാസ്മിനെയും ഉറച്ച ശരീരമുള്ള രമ്യയെയും കണ്ടു.! പക്ഷേ ഈ നീലരാവിന്റെ ഭൂവെളിച്ചതിൽ ഇത്രമനോഹരമായൊരു മുലയുടെ കാഴ്ച്ചപോലെ ഒരു കാഴ്ച്ച താൻ കണ്ടിട്ടില്ല.