മുമ്പൊക്കെ staff ന്റെ കൂടെ ചിരിച്ചും സംസാരിച്ചും ഇരുന്ന ആളായിരുന്നു താൻ. പക്ഷേ കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു വർഷങ്ങളായി അവൾ പതിയെ എല്ലാവരിൽ നിന്നും ഒരു അകലം പാലിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
“നിങ്ങൾ പോയോളൂ…”
ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ പറഞ്ഞു.
“എനിക്ക് കുറച്ച് work ഉണ്ട്.”
മഞ്ജു നിരാശയായി തലകുനിച്ചു പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
Door അടഞ്ഞതോടെ cabin വീണ്ടും നിശബ്ദമായി.
പുറത്ത് ആളുകൾ സംസാരിക്കുന്ന ശബ്ദം മങ്ങിയ പോലെ കേൾക്കാം.
വിദ്യ ചെയറിൽ ചാരി കണ്ണുകൾ ഒന്ന് അടച്ചു.
ചിലപ്പോഴൊക്കെ ജീവിതം വളരെ വിചിത്രമാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നും.
ഒരിക്കൽ സ്വന്തമാക്കാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആഗ്രഹിച്ച കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഇപ്പോൾ തന്റെ ജീവിതത്തിലുണ്ട്…
നല്ല ജോലി.
സാമ്പത്തിക സുരക്ഷ.
കുടുംബം.
ബഹുമാനം.
എന്നിട്ടും…
എന്തോ ഒരു ശൂന്യത ഉള്ളിൽ എവിടെയോ നിശബ്ദമായി വളരുന്ന പോലെ.
ആ ചിന്തകളെ മുറിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ phone vibrate ചെയ്തു.
Screen ൽ തെളിഞ്ഞ പേര് കണ്ട നിമിഷം വിദ്യയുടെ മുഖഭാവം ചെറുതായി മാറി.
“Suresh Calling…”
Phone screen ല് സുരേഷിന്റെ പേര് തെളിഞ്ഞിട്ടും, വിദ്യ കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ call attend ചെയ്യാതെ നോക്കിയിരുന്നു.
പിന്നീട് ഒരു ചെറുനിശ്വാസത്തോടെ അവൾ call എടുത്തു.
“ഹലോ…”
അപ്പുറത്ത് പതിവ് തിരക്കിന്റെ ശബ്ദം.
ആരോ files ചോദിക്കുന്നു… keyboard typing… ഇടയ്ക്കിടെ phone ringing.
“വിദ്യ… ഞാൻ ഇന്ന് കുറച്ച് late ആവും.”
