“വിദ്യ ആന്റിക്ക് ഇനിയും age twenty-two തന്നെയാണെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ.”
“ഹൃതിക്ക്…”
അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ നോക്കി.
“Trip cancel ചെയ്യിപ്പിക്കും ഞാൻ.”
അവൻ laugh ചെയ്തു.
“Too late.”
Bags അകത്താക്കി അവർ പുറത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ സമയം വൈകുന്നേരത്തിലേക്ക് നീങ്ങുകയായിരുന്നു.
കാട് മുഴുവൻ മഞ്ഞ് പതിയെ കട്ടിയാകാൻ തുടങ്ങി.
“Today പരിപാടി ഒന്നുമില്ലല്ലോ…”
ഹൃതിക്ക് കൈ pocket ലിട്ട് പറഞ്ഞു.
“Evening ഒരു viewpoint പോയാലോ?”
വിദ്യ ഉടനെ തലകുനിച്ചു.
“പോകണം.”
“Rest വേണ്ടേ?”
അവൾ ചിരിച്ചു.
“ഈ trip ല് room ല് ഇരിക്കാൻ അല്ല ഞാൻ വന്നത്.”
ആ answer കേട്ടപ്പോൾ ഹൃതിക്കിന്റെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും ആ admiration തെളിഞ്ഞു.
കാരണം…
ഓരോ മണിക്കൂറും കടന്നുപോകുമ്പോൾ, വിദ്യ തന്റെ പഴയ ജീവിതത്തിന്റെ shell പൊളിച്ച് പുറത്തേക്ക് വരുന്നത് അവൻ വ്യക്തമായി കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
വൈകുന്നേരം viewpoint ലേക്ക് പോകുന്നതിന് മുമ്പ് കുറച്ചുനേരം rest എടുക്കാനായി അവർ resort ന്റെ sit-out ൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
മഴ ചെറുതായി ചാറുന്നു.
മുന്നിൽ മഞ്ഞ് മൂടിയ കാട്.
അകലെയൊക്കെ പക്ഷികളുടെ ശബ്ദം.
വിദ്യ woollen shawl ചുറ്റി wooden chair ല് coffee cup പിടിച്ച് ഇരുന്നു.
ഹൃതിക്ക് railing ലേക്ക് ചാരി phone scroll ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
അപ്പോഴാണ് വിദ്യയുടെ phone ring ചെയ്തത്.
Screen ൽ തെളിഞ്ഞ പേര് കണ്ട നിമിഷം അവളുടെ മുഖം soft ആയി.
