അവളുടെ ശബ്ദം finally പൊട്ടി.
“അത്… വളരെ lonely ആണ് ഹൃതിക്ക്…”
ആ നിമിഷം ഹൃതിക്കിന് എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.
കാരണം…
അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ വെറും വിഷമമല്ല ഉണ്ടായിരുന്നത്.
വർഷങ്ങളായി സ്നേഹിക്കപ്പെടാതെ ജീവിച്ച ഒരു സ്ത്രീയുടെ തകർന്ന ഹൃദയമായിരുന്നു…
Balcony യിലെ ആ രാത്രി കഴിഞ്ഞ ശേഷം ഹൃതിക്ക് വിദ്യയെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിടാൻ തയ്യാറായില്ല.
ആ ദിവസം അവൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ…
വാക്കുകളേക്കാൾ കൂടുതലായി അവളുടെ തകർന്ന മനസ്സാണ് അവൻ കണ്ടത്.
വിദ്യ railing ലേക്ക് ചാരിനിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒളിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, ഹൃതിക്ക് പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
“ലക്ഷ്മി ആന്റി…”
അവൾ കണ്ണ് തുടച്ച് forced ആയി ചിരിക്കാൻ നോക്കി.
“Sorry… ഞാൻ over emotional ആയി.”
“ഇല്ല.”
അവൻ വളരെ soft ആയി പറഞ്ഞു.
“You deserve better.”
ആ sentence കേട്ട നിമിഷം വിദ്യയുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞു.
വളരെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം ആരോ ഒരാൾ തന്റെ വേദനയെ ചെറുതാക്കി കാണാതെ…
അതിനെ സത്യമായി അംഗീകരിക്കുകയായിരുന്നു.
ഹൃതിക്ക് പതുക്കെ അവളുടെ കൈയിൽ കൈവെച്ചു.
ആ സ്പർശത്തിൽ desire ഇല്ലായിരുന്നു.
Comfort മാത്രം.
“Please…”
അവൻ calm ആയി പറഞ്ഞു.
“നിങ്ങൾ നിങ്ങളെ ഇങ്ങനെ punish ചെയ്യരുത്.”
വിദ്യ silent ആയി അവനെ നോക്കി.
“നിങ്ങൾ broken അല്ല ആന്റി…”
അവൻ തുടർന്നു.
“നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത് സ്നേഹവും ശ്രദ്ധയും ആണ്. അത് തെറ്റല്ല.”
