ലക്ഷമിയാന്റിയുടെ ലോകം [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്] 745

 

ആ രാത്രി ഏറെ നേരം അവർ balcony യിൽ സംസാരിച്ചു.

 

മഴ.

തണുത്ത കാറ്റ്.

നിശബ്ദത.

 

അതിനിടയിൽ വർഷങ്ങളായി ഉള്ളിൽ അടഞ്ഞുകിടന്ന വേദനകൾ വിദ്യ പതിയെ തുറന്നുവിട്ടു.

 

 

അതിന് ശേഷമുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഹൃതിക്ക് അവളെ പതിയെ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ തുടങ്ങി.

 

രാവിലെ gym പോകുന്നുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ച് message അയക്കും.

 

Lunch skip ചെയ്താൽ വഴക്കും പറയും.

 

“Water കുടിച്ചോ?”

 

“Medicine എടുത്തോ?”

 

“Garden photo അയക്കൂ.”

 

ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ.

 

പക്ഷേ ആ ചെറിയ ശ്രദ്ധകൾ തന്നെയാണ് വിദ്യയെ വീണ്ടും ജീവനുള്ളവളായി feel ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയത്.

 

അവൾ വീണ്ടും gardening തുടങ്ങി.

 

Weekend ൽ car എടുത്ത് ഒറ്റയ്ക്ക് ചെറിയ drives പോകാൻ തുടങ്ങി.

 

Mirror ന് മുന്നിൽ നിന്ന് തന്നെ നോക്കുമ്പോൾ…

ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് തന്റെ മുഖത്ത് പഴയ ക്ഷീണം മാത്രം കാണുന്നില്ല.

 

ജീവിക്കാൻ വീണ്ടും ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയെ കാണാൻ തുടങ്ങി.

 

ഒരു ദിവസം bank ൽ lunch break സമയത്ത് coffee കുടിക്കുമ്പോൾ സഹപ്രവർത്തക ചോദിച്ചു:

 

“വിദ്യ… എന്തോ change ഉണ്ടല്ലോ ഇപ്പോൾ?”

 

വിദ്യ ചിരിച്ചു.

 

ആ ചിരിയിൽ ചെറിയൊരു രഹസ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

 

ചെറിയൊരു ചിരി മാത്രം.

 

ആ ചിരിയിൽ ഒരു പുതിയ ആത്മവിശ്വാസം ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

കാരണം ഇപ്പോൾ വിദ്യ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു

തന്നെ കേൾക്കുന്നവരുടെ മുന്നിൽ മാത്രം മനസ്സ് തുറക്കണം എന്ന്.