കാരണം ആ നോട്ടത്തിൽ തമാശ ഇല്ലായിരുന്നു.
Pure admiration മാത്രം.
അവസാനം അവർ ഒരുപാട് dress വാങ്ങി.
Two jeans.
Few leggings.
Loose t-shirts.
Hoodies.
Billing counter ൽ bags കണ്ടപ്പോൾ വിദ്യ തന്നെ ചിരിച്ചു.
“എന്റെ daughters ഇത് കണ്ടാൽ shock ആവും.”
“Wait till they see you in biker jacket.”
“Over ആക്കല്ലേ.”
Mall ൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ glass door reflection ല് അവൾ സ്വയം ഒന്ന് നോക്കി.
മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ പഴയ ക്ഷീണം ഇല്ലായിരുന്നു.
പകരം…
ജീവിതം വീണ്ടും തുടങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയുടെ തിളക്കം പതുക്കെ മടങ്ങിവരുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
ട്രിപ്പിന്റെ കൂടുതൽ details ഒന്നും വിദ്യ സുരേഷിനോട് പറഞ്ഞില്ല.
Friends ഒപ്പം ride പോകുന്നുണ്ട്…”
അത്ര മാത്രം.
സുരേഷും അതിൽ കൂടുതൽ ചോദിച്ചില്ല.
Laptop screen ല് നിന്ന് കണ്ണ് പോലും മാറ്റാതെ,
“Careful ആയി പോകണം…”
എന്ന് പറഞ്ഞ് conversation അവസാനിപ്പിച്ചു.
വിദ്യ അതിൽ ഇനി നിരാശപ്പെട്ടില്ല.
കാരണം ഇപ്പോൾ അവൾ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു —
ചില ആളുകളിൽ നിന്ന് ചില കാര്യങ്ങൾ ഒരിക്കലും ലഭിക്കില്ലെന്ന്.
Trip day.
രാവിലെ ഇനിയും വെളിച്ചം പൂർണ്ണമായി വീണിട്ടില്ല.
വീട്ടിന് പുറത്തുള്ള റോഡിൽ മഴ നനഞ്ഞ കാറ്റ്.
Bedroom mirror ന് മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് വിദ്യ അവസാനമായി സ്വയം ഒന്ന് നോക്കി.
Black fitted t-shirt.
