“ലക്ഷ്മി ആന്റി…”
“Hmm?”
“You are seriously trying to kill me today.”
വിദ്യ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
ആ ചിരിയിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ ജീവൻ തിരികെ വന്നിരുന്നു…
നഗരം പിന്നിലായി മറഞ്ഞപ്പോൾ റോഡുകളുടെ സ്വഭാവവും പതുക്കെ മാറിത്തുടങ്ങി.
ആദ്യത്തെ കുറച്ച് മണിക്കൂറുകൾ smooth highway.
രാവിലെ തണുത്ത കാറ്റ് face ലേക്ക് അടിക്കുമ്പോൾ വിദ്യക്ക് ഒരു freedom feel ചെയ്തു.
Bike ന് പിന്നിൽ ഇരുന്ന് അവൾ ഇടയ്ക്ക് ഹൃതിക്കിന്റെ shoulder ൽ ചെറുതായി തട്ടും.
“Slow…”
“ആന്റി… ഞാൻ safe rider ആണ്.”
“നിന്റെ മുഖം കണ്ടാൽ അറിയാം.”
അവൻ ചിരിച്ചു.
പക്ഷേ പിന്നീട് highway അവസാനിച്ച് ചെറിയ മലമ്പാതകൾ തുടങ്ങുമ്പോൾ യാത്രയുടെ mood മുഴുവൻ മാറി.
Road narrow ആയി.
ഒരു side കാട്.
മറ്റേ side താഴേക്ക് ഇറങ്ങുന്ന ആഴമുള്ള മലഞ്ചെരിവുകൾ.
മഴ നനഞ്ഞ asphalt ൽ tyre ന്റെ ശബ്ദം മാത്രം.
കാറ്റ് ഇപ്പോൾ നല്ല തണുത്തതായി.
വിദ്യ instinctively ഹൃതിക്കിനോട് കൂടുതൽ ചേർന്നിരുന്നു.
Black t-shirt ന് മുകളിലൂടെ പോലും കാറ്റ് ശരീരത്തിലേക്ക് കയറി തണുപ്പ് വിതറുന്നു.
“Cold ആണോ?”
ഹൃതിക്ക് helmet ന്റെ ഇടയിലൂടെ ചോദിച്ചു.
“കുറച്ചേ…”
“Liar.”
അവൾ ചിരിച്ചു.
പക്ഷേ ശരിക്കും തണുപ്പ് കൂടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കുറച്ചുകൂടി ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ road almost off-road ആയി മാറി.
