”ഞാൻ വൈകിട്ടു പറയാം…“ വായിലെ പത തെങ്ങിന്റെ ചുവട്ടിലേക്ക് തുപ്പി…
”നീ നോക്ക്….ഇപ്പോളത്തെ അവസ്ഥയിൽ ഒരു ചേഞ്ചും ആവും…നീയിങ്ങനെ ഇവിടെ നിൽകുമ്പോൾ ആ പെണ്ണിന് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാകും..അവളെ എന്തായാലും മായമ്മ പറഞ്ഞുവിടില്ല….തന്നേമല്ല പുറത്തോട്ടിറങ്ങുമ്പോ ഉള്ള ചളിപ്പും നാട്ടുകാരുടെ ചൊറിച്ചിലും ഒന്നു കുറയും ഒരാഴ്ച ഒന്ന് വിട്ടുനിന്നാൽ…
മുഖം കഴുകികൊണ്ട് അതിനും ഹരിയൊന്ന് മൂളി…
ഉവ്വാ…വന്നു കേറി അവളുടെ മച്ചുനന്റെ വീട് പോലല്ലേ കിടപ്പ്…അവൾക്കു അഡ്ജസ്റ്റ് അല്ല അവളിവിടെ ഉള്ളതിപ്പോ എനിക്കാണ് digest ആകാത്തത്….ഇതെന്തങ്ങാണ്ട് കട്ടിലൊഴിക്കാൻ നോക്കിയിരുന്നോരു തന്തേം വേറെ പൊറുതിക്ക് നോക്കിയിരുന്നൊരു മോളും…രണ്ടും കണക്കാ..
ഉള്ളിലോർത്തുകൊണ്ട് ഹരി അടുക്കളവാതിലിനു മുകളിൽ വിരിച്ചിരുന്ന തോർത്തെടുത്തു മുഖം തുടച്ചു..
”എവിടെയാട പണി…“ അവന്റെ പഴയൊരു ചോറുപാത്രത്തിൽ അടച്ചു വച്ചിരുന്ന പുട്ടെടുത്തു പ്ലേറ്റിലേക്കിട്ട് കടലക്കറിയും ഒഴിച്ചു…ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു കഷ്ണം അരുണും എടുത്തു..ചായ ഗ്ലാസും എടുത്തു ഹാളിലേക്ക് നടന്നു…
”തൃശൂർ ആണ്….ഏതോ ബിൽഡിംഗ്…“
”ആശാനുണ്ടാവില്ല…അതോണ്ട് നീ ചെല്ലണോന്ന് പുള്ളി നിർബന്ധം പറയണ്ട്…“
”നോക്കട്ടെ….“ ഈയാഴ്ച വേറെ പണികൾ ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല..മൈക്കിളേട്ടന്റെ ലോറിക്ക് ഓട്ടം കാണുമോന്നും അറിയില്ല..ഇവിടെ കുത്തിപിടിച്ചിരുന്നാൽ ആ മറുതേനെ രാവിലേം വൈകിട്ടും കാണണ്ട വരും..
എന്റെ പൊന്നെ, ഒരു ക്രിഞ്ച്ഉം അടിക്കുന്നില്ല. ഇത് ഇതുപോലെ തന്നെ പോകട്ടെ.
ദയവു ചെയ്തു ഇതിനെ എഡിറ്റ് ചെയ്തു ചെറുതാക്കല്ലേ. പലർക്കും പല അഭിപ്രായവും ഉണ്ടാവും, അവരെ ഇങ്ങനെ ചെയ്യൂ, അത് കൂട്ട് എന്നൊക്കെ. ബ്രോന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ള പോലെ തന്നെ എഴുതിയാൽ മതി.
വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്.