“നീ വിളിക്കുന്ന പാടെ കൊണ്ടുത്തരാൻ നിന്റെ കെട്യോളിരിക്കുന്നോ ഇവിടെ….”
അതു കേട്ടതും നടക്കല്ലിറങ്ങിയവൻ ഒന്നു നിന്നു…പിന്നെ തിരിഞ്ഞു…
മൂഞ്ചി…വായീന്ന് വീണുപോയതാ…അമ്മു നാക്ക് കടിച്ചു…
“ച്യാച്ചിയേ…..” എന്നൊരാക്കി വിളി…
അമ്മു ആ ഡോർ ഒറ്റ അടയ്ക്കലായിരുന്നു….
“ഉഫ്….അതു നിന്റെ മോന്തക്കിട്ടല്ലന്ന് ആരും പറയില്ല….” അരുൺ അതും പറഞ്ഞു ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു…
സൂപ്പർഫാസ്റ്റിന്റെ സൈഡ് സീറ്റിൽ ഇരിക്കുമ്പോളും എന്തൊക്കെയോ ചിന്തകളാണ് മനസ്സിൽ…
കൂടെയിരിക്കുന്ന വിനീഷ് പോത്തുപോലെ ഉറക്കമാണ്…പിന്നിലെ സീറ്റിൽ അരുണും ജൈസണും ബാക്കിയുള്ളവർ എല്ലാം പിന്നിലെവിടോ ആണ്…ദീപു അച്ഛൻ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടും ലോങ്ങ് ആയത് കൊണ്ട് ക്ലാസ്സ് മിസ്സാകും എന്നുള്ളൊണ്ടും വന്നിട്ടില്ല..
അവൻ മാത്രം പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്കും ഇടയിലെ സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചത്തിലെ കാഴ്ചകളിലേക്കും മിഴിനട്ട് ഇരുന്നു…
മനസ് ദൂരെയെവിടോ ആണ്…
കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ വീട്ടിലെ തന്റെ മുറിയിൽ കട്ടിലിൽ ഇപ്പോൾ ഉറക്കമായിരിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്ന ആ പെണ്ണിന്റെ അടുത്ത്….
മനസമാധാനം കിട്ടുന്നില്ല…ചെയ്തുപോയത് മഹാപാപമാണെന്ന് അവളെകാണുമ്പോളെല്ലാം ആരോ ചെവിക്കുള്ളിലിരുന്ന് വിളിച്ചു കൂവുമ്പോലെ….
ഇന്ന് വരെ ഒരോളപ്പുറത്തു കാണിച്ചുകൂട്ടിയ്യതിനെയെല്ലാം കവച്ചു വെക്കുന്നപോലെ…
അവളെ കാണുന്നവഴിക്ക് ചൊറിയുന്നതിന്റെ കാരണവും അതു തന്നെയാണ്….
കഥ കംപ്ലീറ്റ് എഴുതണേ. ഇടയ്ക്ക് വെച്ച് നിർത്തല്ലേ. വെയ്റ്റിംഗ് ആണ് ❤️❤️
എന്റെ പൊന്നെ, ഒരു ക്രിഞ്ച്ഉം അടിക്കുന്നില്ല. ഇത് ഇതുപോലെ തന്നെ പോകട്ടെ.
ദയവു ചെയ്തു ഇതിനെ എഡിറ്റ് ചെയ്തു ചെറുതാക്കല്ലേ. പലർക്കും പല അഭിപ്രായവും ഉണ്ടാവും, അവരെ ഇങ്ങനെ ചെയ്യൂ, അത് കൂട്ട് എന്നൊക്കെ. ബ്രോന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ള പോലെ തന്നെ എഴുതിയാൽ മതി.
വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്.