അഭിമുഖീകരിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല…അറിയാതെ മുന്നിൽ വന്നുപെട്ടാലും അവളുടെ കണ്ണിലെ വെറുപ്പും ചിലപ്പോലുള്ള അറപ്പും കാണുമ്പോൾ എങ്ങനെ നേരിടുമെന്നും അറിയില്ല….
ക്ഷമ ചോദിക്കണമെന്നും അവളുടെ വീട്ടുകാരെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കി തിരിച്ചയക്കണമെന്നും ഒക്കെ കരുതും…
പക്ഷെ അവളെ കാണുമ്പോൾ എല്ലാം ചോർന്നുപോകും…
ഈയൊരാഴ്ച കൊണ്ട് വീട് മടുത്തെങ്കിലും ഹോസ്റ്റലിലേക്കോ മറ്റോ മാറിയാൽ മതിയായിരുന്നു…
പക്ഷെയവളുടെ അമ്മയോടുള്ള ഒട്ടൽ കാണുമ്പോൾ ഈ ജന്മത്തു ഇറങ്ങുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല…ഒരു മാതിരി പട്ടിണി കിടന്ന പിള്ളാർക്ക് ചക്ക കൂട്ടാൻ കിട്ടിയപോലെ. ….രണ്ടിന്റേം കാട്ടികൂട്ടൽ കാണുമ്പോൾ ഞാൻ മരുമോനും അവള് മോളും ആണ് തോന്നും…
മോള്….മരുമോള്….
അപ്പോ തന്റെ……
ശ്വാസം ഒന്നു വലിച്ചുവിട്ടു…
കണ്ണിറുക്കിയടച്ചു വിൻഡോലേക്ക് തലചാരി കിടന്നു…
താലികെട്ടിയപ്പോൾ ഇടതടവില്ലാതെ നിറഞ്ഞൊഴുകിയ കണ്ണുകൾ………സിന്ദൂരം തൊട്ടപ്പോൾ ഇരുകൈ കൊണ്ടും വാ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചവൾ കരച്ചിലടക്കിയത്….
കോപ്പ്….കണ്ണടക്കുമ്പോളും അവളെ തന്നെയെന്തിനാ ഈശ്വരാ….
എനിക്കിങ്ങനാണേൽ അവൾക്കെന്താവും……ഒന്നു നിശ്വസിച്ചവൻ സീറ്റിലേക്ക് ചാരി പുറത്തേക്ക് മിഴിനട്ടു….
അന്നു രാത്രിയും ഉറക്കം കണ്ണ് മൂടുന്നവരെ അമൃതക്ക് കാളരാത്രിയായിരുന്നു….
ഫാൻ കറങ്ങുന്നുണ്ടെന്ന് ആ കരകര സൗണ്ട് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് മനസിലാകുന്നെ…
ജനലു തുറക്കുമ്പോൾ കുറച്ച് ആശ്വാസം കിട്ടും…പക്ഷേയത് അഞ്ചുമിനിട്ടിൽ കൊതുക് തീരുമാനം ആക്കിത്തരും…
കഥ കംപ്ലീറ്റ് എഴുതണേ. ഇടയ്ക്ക് വെച്ച് നിർത്തല്ലേ. വെയ്റ്റിംഗ് ആണ് ❤️❤️
എന്റെ പൊന്നെ, ഒരു ക്രിഞ്ച്ഉം അടിക്കുന്നില്ല. ഇത് ഇതുപോലെ തന്നെ പോകട്ടെ.
ദയവു ചെയ്തു ഇതിനെ എഡിറ്റ് ചെയ്തു ചെറുതാക്കല്ലേ. പലർക്കും പല അഭിപ്രായവും ഉണ്ടാവും, അവരെ ഇങ്ങനെ ചെയ്യൂ, അത് കൂട്ട് എന്നൊക്കെ. ബ്രോന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ള പോലെ തന്നെ എഴുതിയാൽ മതി.
വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്.