പക്ഷെ പൈസ….കയ്യിലുള്ളത് തീർന്നാൽ എന്ത് ചെയ്യും…എല്ലാത്തിനും അമ്മയെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ പറ്റുവോ….
മനസ്സറിയാതെ കൈ കഴുത്തിലേക്ക് നീണ്ടു…ചെറിയ ചെയിനിലും പെന്റെണ്ടിലേക്കും നോക്കി…ഡയമണ്ട് ആണ്…കയ്യിലെ ബ്രേസ്ലറ്റും അതേ…അത്ര എളുപ്പം വിക്കാൻ പറ്റില്ല…കാർഡ് ഇല്ലാതെ വിക്കാൻ ചെന്നാൽ വിലയും കിട്ടില്ല…എന്ത് ചെയ്യും….
അരയിലെ അരഞ്ഞാണത്തെ കുറിച് ഓർമ വന്നു…അമ്മയുടെ ആണ്…വയസറിയിച്ചപ്പോ അമ്മമ്മ തന്നത്….അതു മാത്രേയിപ്പോ അമ്മേടെതായി കയ്യിലുള്ളു…
അവസാനം പാദസരം വിൽക്കാമെന്നായി….
“ആകെയിത്തിരി പൊന്നും പൊടീം ഉള്ളതാ…അതവിടെ കിടക്കുന്നതാ ചന്തം…എന്റെ കുഞ്ഞിന് പൊട്ടും പൊടിമൊക്കെ മേടിക്കാനുള്ളത് അമ്മേടെ കയ്യിൽ ഉണ്ട്…ഇനിയതും പോരെങ്കിൽ ബോധം കുറച്ച് കുറവാണേലും ഈട്ടിത്തടി പോലത്തൊരു മോനുണ്ട്…നമ്മക്കങ്ങു തൂത്തുവാരാന്നെ…..”
അവളുടെ നോട്ടവും ആലോചനയും കണ്ട് മായ പറഞ്ഞു…
കേട്ടപ്പോ അവൾക്കാദ്യം വീർപ്പുമുട്ടൽ ആരുന്നേൽ അവസാനവാചകം പറഞ്ഞപ്പോളത് ശ്വാസം മുട്ടലായി…
അവന്റെ കയ്യീന്ന് 50 പൈസേടെ മിട്ടായി പോലും വാങ്ങാൻ ഇടവരുത്തല്ലേ കണ്ണാ…..
“നാളെ ഞായറാഴ്ച അല്ലെ…ക്ലാസ്സില്ലല്ലോ…രാവിലെ ഒന്നമ്പലത്തിൽ പോയാലോ നമുക്ക്….കണ്ണന്റവിടെ…”
അവളുടെ മുഖത്തെ ഭവമാറ്റങ്ങൾ കണ്ട് മായ ചോദിച്ചു..
“ഇല്ലാമ്മ…പിന്നൊരിക്കെ പോവാ…നാളെ വയ്യാ…”
കോളേജിൽ പോകുമ്പോലെ ആവില്ല അമ്പലത്തിൽ പോക്ക്…ചിന്നുവിനൊപ്പം ഒറ്റവീർപ്പിന് ആരേം നോക്കാതെ നടക്കണപോലെ അവിടെ പറ്റില്ലാലോ…തന്നെ നന്നായി അറിയാവുന്നവർ ആകും ചുറ്റിനും…വയ്യ…ആളുകളുടെ മുഖം കാണാൻ…പുച്ഛമാണേലും സഹതാപം ആണേലും കാണാൻ വയ്യ മറുപടി പറയാനും…
കഥ കംപ്ലീറ്റ് എഴുതണേ. ഇടയ്ക്ക് വെച്ച് നിർത്തല്ലേ. വെയ്റ്റിംഗ് ആണ് ❤️❤️
എന്റെ പൊന്നെ, ഒരു ക്രിഞ്ച്ഉം അടിക്കുന്നില്ല. ഇത് ഇതുപോലെ തന്നെ പോകട്ടെ.
ദയവു ചെയ്തു ഇതിനെ എഡിറ്റ് ചെയ്തു ചെറുതാക്കല്ലേ. പലർക്കും പല അഭിപ്രായവും ഉണ്ടാവും, അവരെ ഇങ്ങനെ ചെയ്യൂ, അത് കൂട്ട് എന്നൊക്കെ. ബ്രോന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ള പോലെ തന്നെ എഴുതിയാൽ മതി.
വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്.