“അമ്മുചേച്ചിയെന്താ സ്കൂൾ വാർഷികത്തിനു പോവാ…”
ചിരാത് കൊളുത്തി വെക്കാൻ വാഴതടയും മുറിച്ചു തോളിൽ വച്ചു വന്നവന്റെ വക കമന്റും വായും പൊത്തിപിടിച്ചുള്ള കിണിയും…ഉള്ള കോൺഫിഡൻസ് ആ വഴി പോയിക്കിട്ടി….
“എന്നാലും നമ്മളെത്ര തിന്നിട്ടും ഇതുമാത്രമെന്താടി ഒരു ഇമ്പ്രൂവ്മെന്റും ഇല്ലാതെ…” മാറിലേക്ക് നോക്കി ചിന്നു നെടുവീർപ്പൂടുന്നുണ്ട്…
“ഹാന്ന്….മായമ്മ എന്തൊക്കെയോ ലേഹ്യം വരേ വാങ്ങിത്തന്ന്…എന്നിട്ടും ങേഹേ…..”
“ദുഷ്ടേ….ഒരു സ്പൂണെങ്കിലും തരാൻ തോന്നിയോടി നിനക്ക്. ..വെറുതെ അല്ല…അതു മൊത്തോം മോൾടെ ബാക്കിലോട്ട പോയേക്കണേ…അതു കൊറച്ചു വീർത്തു വന്നട്ടുണ്ട്….ഇവിടെന്റെ കാര്യാണ് കഷ്ടം…ഇന്നലെ വൈഷ്ണ….. പാതിക്ക് നിർത്തി…
”ആഹ…ഇന്നലെ വൈഷ്ണവ്….ബാക്കി പറയ്…മ്മ് മ്മ്…“
” ആ ഇച്ചിരെയില്ലാത്ത ചെക്കനെ നീ വഴി തെറ്റിക്കുവോ….“
”അയ്യോടാ….അവനിനി തെറ്റാൻ ഒന്നും ബാക്കിയില്ല ഇപ്പൊത്തന്നെ അങ്ങ് ആമസോൺ എത്തീട്ടുണ്ട്…“
”ബെസ്റ്റ്…അതേയ്…നമ്മളെങ്ങോട്ടാ…“
”അമ്പലത്തിലേക്ക്…“
”ആണല്ലോ….അപ്പൊ കുറച്ച് ഭക്തി കാര്യം ഒക്കെ ആകാം നടക്കങ്ങോട്ട്….“ അമ്മു ചിന്നുവിനെ പിടിച്ചുവലിച്ചു…
”കൃഷ്ണാ സർവപാപങ്ങളും പൊറുക്കേണമേ….“ നടകീയമായി പറഞ്ഞു മുന്നോട്ട് നടക്കുന്നവളെ നോക്കി ചിരിച് അമ്മുവും നടന്നു….
ഉപദേവതക്കുള്ള താലപ്പൊലിയും കഴിഞ്ഞ് മേളവും കണ്ടുനിൽക്കുമ്പോൾ ആണ് ചിന്നു ചെവിയിൽ എന്തോ പറയുന്നത്….
മേളം കാരണം ഓ നും കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല…
കഥ കംപ്ലീറ്റ് എഴുതണേ. ഇടയ്ക്ക് വെച്ച് നിർത്തല്ലേ. വെയ്റ്റിംഗ് ആണ് ❤️❤️
എന്റെ പൊന്നെ, ഒരു ക്രിഞ്ച്ഉം അടിക്കുന്നില്ല. ഇത് ഇതുപോലെ തന്നെ പോകട്ടെ.
ദയവു ചെയ്തു ഇതിനെ എഡിറ്റ് ചെയ്തു ചെറുതാക്കല്ലേ. പലർക്കും പല അഭിപ്രായവും ഉണ്ടാവും, അവരെ ഇങ്ങനെ ചെയ്യൂ, അത് കൂട്ട് എന്നൊക്കെ. ബ്രോന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ള പോലെ തന്നെ എഴുതിയാൽ മതി.
വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്.