“മതി മതി….ഇവിടെ നില്ല്….ഒരുപാടങ് മോൻ കാടുകയറേണ്ട….അവൾക്കൊരു പ്രശ്നം വന്നു…അതെന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം ആണെന്ന് തോന്നിയതുകൊണ്ട് അതിന്റെ ബാക്കി നോക്കി അത്രേയുള്ളൂ….അതിനു നീ ഇത്രക്കങ്ങ് imagine ചെയ്തു കൊണ്ടോകണ്ടാ….” ഹരി അവന്റെ കഴുത്തിലെ പിടി പതിയെ വിടുവിച്ചു…
“ഓഹ്….അത്രേയൊള്ളെന്ന്….ഓക്കെ….ഇതെന്നും ഇങ്ങനെ തന്നെ കാണണേ….”
“ആ കാണും…അല്ലേലും മതിലകത്തെ തമ്പ്രാട്ടി എവിടെ കിടക്കുന്നു ഞാൻ എവിടെ കിടക്കുന്നു….” അവൻ പിറുപിറുത്തത് ആണെങ്കിലും അരുൺ അത് വ്യക്തമായി കേട്ടു…
“അത് ശെരി….പണ്ട് നത്തോലി അഹങ്കാരി പിന്നെന്താർന്ന് പടവലങ്ങയോ മുരിങ്ങയോ….അതിപ്പോ തമ്പ്രാട്ടി ഒക്കെ ആയി…ഹ്മ്മ്….കൊള്ളാം ഇമ്പ്രൂവ്മെന്റ് ഉണ്ട്….” ബൈക്കിലേക്ക് കയറുന്നതിനിടെ അരുൺ ആത്മഗതം പറഞ്ഞു….
“കൈത്തരിപ്പ് അങ്ങ് തീർന്നട്ടില്ല…അവിടെ കൊടുത്തതിന്റെ ബാക്കി ഇവിടൊരെണ്ണം തരട്ടെ….”
ചാവി തിരിച്ചു ബൈക്ക് ഓഫ് ചെയ്ത് ഹരി ചോദിച്ചു…
“നീ വണ്ടി എടുത്തേ….കുറ്റി വെക്കണ്ടതാണ് അവിടെ തിരക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവില്ല….”
എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ഹരി പിന്നേ വീട്ടിൽ എത്തുമ്പോൾ 3 മണിയോടടുത്തിരുന്നു…..
വിയർത്തു മുഷിഞ്ഞു നാറിയതിനാൽ കുളിച്ചിട്ട് കിടക്കാമെന്ന് കരുതി ഡ്രസ്സ് എടുക്കാൻ അവൻ മുറിയിലേക്ക് കയറി…
അതോ അവളെ ഒന്നു കാണാനോ….അറിയില്ല
ചിന്നു ഭിത്തിയോട് ചേർന്ന് തലവഴി പുതപ്പുമൂടി കിടന്നുറങ്ങുന്നുണ്ട്…
അവളോട് പറ്റിക്കൂടി അമ്മുവും…
കഥ കംപ്ലീറ്റ് എഴുതണേ. ഇടയ്ക്ക് വെച്ച് നിർത്തല്ലേ. വെയ്റ്റിംഗ് ആണ് ❤️❤️
എന്റെ പൊന്നെ, ഒരു ക്രിഞ്ച്ഉം അടിക്കുന്നില്ല. ഇത് ഇതുപോലെ തന്നെ പോകട്ടെ.
ദയവു ചെയ്തു ഇതിനെ എഡിറ്റ് ചെയ്തു ചെറുതാക്കല്ലേ. പലർക്കും പല അഭിപ്രായവും ഉണ്ടാവും, അവരെ ഇങ്ങനെ ചെയ്യൂ, അത് കൂട്ട് എന്നൊക്കെ. ബ്രോന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ള പോലെ തന്നെ എഴുതിയാൽ മതി.
വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്.