“എടീ നിന്നോടാ ചോദിച്ചത്….എന്തുണ്ടായെന്ന് പറയാൻ….” അലർച്ചയിൽ കിച്ചു പേടിച്ചുപോയി…
“ചിന്നൂ അവനേം കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങ്…ഞാനിവളോട് ചോദിച്ചോളാം…” മുറിക്ക് പുറത്തേക് കൈചൂണ്ടി ക്ഷോഭം അടക്കികൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു…
“ഹരിയേട്ടാ വേണ്ട….അവനാ ആ ആരക്കാട്ടുള്ള റയാൻ….”
ചിന്നു പറഞ്ഞുതീർന്നില്ല അതിനു മുന്നേ അമ്മു കരഞ്ഞു…
അടുത്ത നിമിഷം ഹരിയവളെ കൈക്കുഴയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു ബെഡിൽ നിന്നിറക്കി അവനു മുന്നിൽ നിർത്തി….
കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ മുഖവും കണ്ണും…അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ മുടി…വിതുമ്പി വിറക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾ….
എന്ത് പറയണമെന്നവനറിഞ്ഞുകൂടാ….എങ്ങനെ അവളെ ഡീൽ ചെയ്യണമെന്നും….
അവളുടെ കണ്ണീരുകാണുമ്പൊൾ നെഞ്ച് ദുർബലമാകുംപോലെ…പറയാൻ വാക്കുകൾ കിട്ടാത്തപോലെ…
“ഇതോണ്ടൊക്കെത്തന്നെയടി പുല്ലേ ചുറ്റിനടക്കണ്ടു പോകാൻ പറഞ്ഞത്…..ഒന്നുകിൽ തിരിച്ചു പറയാനുള്ള രണ്ട് പൊട്ടിക്കാനുള്ള ചൊണ വേണം…അല്ലെങ്കിൽ….”
“അല്ലെങ്കിൽ…..അല്ലെങ്കിൽ….പറയ്….അല്ലെങ്കിൽ ആർക്കുമെന്നെയിട്ട് തട്ടിക്കളിക്കാംന്നാണോ….ആർക്കുവേണേലും എന്റെ ദേഹത്ത് തൊടാമെന്നാണോ….ഞാൻ ആദ്യമായല്ല അമ്പലത്തിൽ പോകുന്നത്….പക്ഷെ ഇങ്ങനെയൊന്ന്….”
പാതിക്കവൾ നിർത്തിയെങ്കിലും ഉദേശിച്ചത് അവനു മനസിലായി….അന്തസുള്ള അച്ഛന്റെ മകളായിരുന്നവൾ…ആരും ഒന്നു മോശമായി നോക്കുകയോ പറയുകയോ ചെയ്യാതിരുന്നവൾ…തന്റെ പേര് തലക്കുമുകളിൽ വീണത്തിൽ പിന്നെയാണിങ്ങനെ ഒക്കെ….
ഹരി കാറ്റുപോലെ മുറിവിട്ടു പുറത്തേക്കിറങ്ങി….ബൈക്കുമെടുത്തു വേലി കടന്നുപോയി….
കഥ കംപ്ലീറ്റ് എഴുതണേ. ഇടയ്ക്ക് വെച്ച് നിർത്തല്ലേ. വെയ്റ്റിംഗ് ആണ് ❤️❤️
എന്റെ പൊന്നെ, ഒരു ക്രിഞ്ച്ഉം അടിക്കുന്നില്ല. ഇത് ഇതുപോലെ തന്നെ പോകട്ടെ.
ദയവു ചെയ്തു ഇതിനെ എഡിറ്റ് ചെയ്തു ചെറുതാക്കല്ലേ. പലർക്കും പല അഭിപ്രായവും ഉണ്ടാവും, അവരെ ഇങ്ങനെ ചെയ്യൂ, അത് കൂട്ട് എന്നൊക്കെ. ബ്രോന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ള പോലെ തന്നെ എഴുതിയാൽ മതി.
വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്.