അമ്മു കരഞ്ഞുകൊണ്ട് കട്ടിലിലേക്ക് വീണു….
അരക്ഷിതാവസ്ഥ…..
ഒന്നാശ്വസിപ്പിക്കാനോ ചേർത്തു പിടിക്കാനോ ആരും കൂടെ ഇല്ലാത്തപോലെ….ആരുടെയെങ്കിലും ചിരകിനുള്ളിലേക്ക് ചുരുണ്ടു കൂടാൻ അവൾ കൊതിച്ചു…
4 വയസിൽ അമ്മയെയും 6 വയസുമുതൽ കൂടെയുണ്ടായിട്ടും അച്ഛനെയും നഷ്ടപ്പെട്ടവൾ….
എന്ത് ചെയ്യണമെന്നോ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കണമെന്നോ കഴിയാതെ പെട്ടുപോയ നിമിഷം…
ഐസ്ക്രീം കഴിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു…അപ്പോളാണ് അടുത്തുവന്നുനിന്നവർ കുറച്ചുകൂടി ചേർന്നുനിൽക്കുന്നത്…മദ്യത്തിന്റെ മണം…
കിച്ചുവിനേം കൂട്ടി പോകാൻ നിന്നതും അതിലൊരാളുടെ കൈ തന്റെ ബാക്കിൽ അമർന്നിരുന്നു….
ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ വഷളൻ ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്നു…
അവന്റെ കാരണക്കുറ്റി അടിച്ചു പൊട്ടിക്കാൻ തോന്നി….അവിടുന്ന് ഓടിപ്പോകാൻ തോന്നി….പക്ഷെ
കൈ തളർന്നു പോയപോലെ..കാലു കുഴഞ്ഞു നില്കുംപോലെ….പ്രതികരിക്കാൻ കഴിയാതെ അവൾ തറഞ്ഞു നിന്നു….കണ്ണിൽ നിന്നും വെള്ളം കുടുകുടെ ചാടി….
നിസഹായാവസ്ഥ….
ആദ്യമായിട്ടാണിങ്ങനെ….എന്ത് ചെയ്യണം….
“വിടെടാ പട്ടീ….” കിച്ചു അവന്റെ ദേഹത്ത് കയ്യിൽ ഇരുന്ന കാർ വച്ചു തല്ലി….
പെട്ടെന്ന് എവിടുന്നോ കിട്ടിയ ധൈര്യത്തിൽ അമ്മു അവന്റെ കയ്യും പിടിച്ചോടി….
ചിന്നുവിനോട് പറഞ്ഞതും ചോദിക്കാൻ പോകാനാഞ്ഞവളെ പിടിച്ചുവച്ചു നിർത്തി വീട്ടിൽ പോകാമെന്നു പറഞ്ഞു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു അമ്മു….
അവൾക്കു തന്നോട് തന്നെ പുച്ഛവും അറപ്പും തോന്നി….ഇങ്ങനെ പ്രതികരണശേഷിയില്ലാത്തൊരു ജന്മം ആയിപോയതിൽ….
കഥ കംപ്ലീറ്റ് എഴുതണേ. ഇടയ്ക്ക് വെച്ച് നിർത്തല്ലേ. വെയ്റ്റിംഗ് ആണ് ❤️❤️
എന്റെ പൊന്നെ, ഒരു ക്രിഞ്ച്ഉം അടിക്കുന്നില്ല. ഇത് ഇതുപോലെ തന്നെ പോകട്ടെ.
ദയവു ചെയ്തു ഇതിനെ എഡിറ്റ് ചെയ്തു ചെറുതാക്കല്ലേ. പലർക്കും പല അഭിപ്രായവും ഉണ്ടാവും, അവരെ ഇങ്ങനെ ചെയ്യൂ, അത് കൂട്ട് എന്നൊക്കെ. ബ്രോന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ള പോലെ തന്നെ എഴുതിയാൽ മതി.
വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്.