മഴനീർതുള്ളികൾ 2 [Anamika] 636

 

അമ്മുവും അർച്ചനയും കിച്ചുവും വീട്ടിൽ എത്തിയിരുന്നു…ഇടയ്ക്ക് ഓട്ടോ പറഞ്ഞുവിടാൻ പറഞ്ഞു ചിന്നു വിളിച്ചപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞുവിട്ടിരുന്നു…

 

“ഇത്ര പെട്ടെന്ന് കിടന്നോ…” ലൈറ്റ് ഒന്നും കാണാഞ്ഞിട്ട് ഓർത്തു..

ഒന്നുടെ നോക്കുമ്പോൾ അവന്റെ മുറിയിൽ ലൈറ്റ് ഉണ്ട്…

 

ഹരി തിണ്ണയിലെ ലൈറ്റ് ഇട്ട് അകത്തേക്ക് കയറി…

 

കിച്ചു ആ മുറിവാതിലിലെ കട്ടിളപ്പടിയിൽ ഇരുന്നു കാറോടിക്കുന്നുണ്ട്….

 

അകത്തേക്കുകയറിയപ്പോൾ അമ്മു കട്ടിലിൽ കാൽമുട്ടിൽ കൈപിണച്ചുവച്ചു മുഖം പൂഴ്ത്തിയിരിപ്പുണ്ട്…ചിന്നുവും മുഖം തരുന്നില്ല…അമ്പലത്തിൽ വന്ന അതേ വേഷം രണ്ടിനും..

 

നേരത്തെ പറഞ്ഞുവിട്ടതിന്റെ പിണക്കമാവും…

 

“ച്യാച്ചിമാർ രണ്ടും സമരത്തിലാ…”

 

ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല…

 

“മണിയോൻപത് വരേ കറങ്ങീലെ…അത്രക്കുള്ളതേ ഉള്ളൂ….ഉത്സവാ…കുടിച്ചുമറിഞ്ഞു നടക്കണവന്മാർ വേറെ…ഇത്രക്കും മോന്ത കേറ്റിയിരിക്കാൻ പാകത്തിനുള്ളജോന്നും ഇല്ല….” അവൻ അലമാര തുറന്ന് എടുക്കുന്നതിനിടയിൽ പറഞ്ഞു….

 

“അമ്മു ചേച്ചി കരയാ….”

അത്രനേരം വണ്ടിയോടിച്ചോണ്ടിരുന്ന കിച്ചു ബെഡിലേക്ക്‌ കയറിയിരുന്നു പറഞ്ഞു…

 

“കുറച്ചു കരയുന്നെ നല്ലതാ….അതുമിങ്ങനെ കാര്യമില്ലാത്ത കാര്യത്തിനാകുമ്പോ കുറച്ചൂടെ ബെസ്റ്റാ….”

 

അതും പറഞ്ഞു രസീത് കുറ്റി മുണ്ടിന്റെ ചുറ്റിനിടക്ക് മുറുക്കി വെച്ച് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയതും അവളുടെ ഏങ്ങൽ ചീളവന്റെ കാതിൽ പതിച്ചു….

 

ഹരിക്ക് കലി കയറി…

 

“ഇതിനും മാത്രം കിടന്ന് മോങ്ങാൻ എന്തിരിക്കുന്നെടി….ഞങ്ങള്ക്ക് കുറച്ച് തിരക്കാ…നിന്നെയൊന്നും നോക്കാൻ നേരം കിട്ടില്ല…രണ്ട് ദിവസം കഴിയട്ടെ എവിടെ വേണേൽ വിടാം…ഈ തിരക്കൊന്നോതുങ്ങട്ടെ…”