”അമ്മൂ…പ്ലീസ്….ഞാനവനോട് പറഞ്ഞതാടി…സമ്മതിക്കണില്ലന്നെ….വെക്കേഷൻ അല്ലെ ഒന്നു കണ്ടാ മതീന്ന….“
”കാണൽ മാത്രമോ അതോ…“
”അയ്യേ….കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ…അമ്പലനട എന്തൊക്കെയാ പറയണേ….“ ചിന്നു അങ്ങ് നിന്നു മെഴുകി…
“അപ്പൊ അവനെ കാണിക്കാനാണീ രണ്ടരകിലോ പുട്ടി…”
“അല്ല അതിപ്പോ നീയെന്തായാലും യൂസ് ആക്കണില്ല..ബ്രാൻഡഡ് അല്ലെ ഇങ്ങനൊന്നും വേസ്റ്റ് ആക്കിക്കൂടാ…expiry ആകും…”
“ഉവ്വാ ഉവ്വ….”
“എന്റെ പൊന്ന് പിള്ളേരെ ഒന്നിങ്ങോട് വന്നേ…ഞങ്ങൾ കേറുവാ…” മായയോടൊപ്പം നടന്ന ലളിതമ്മ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു…
“ഇങ്ങനുണ്ടോ വർത്താനം….ഏത് നേരോം ചില ചിലാന്ന്…വന്നു കേറീപ്പോ കീരീം പാമ്പും പോലിരുന്നതാ ഇപ്പോ മുറിച്ചു വച്ചാ മാറൂല….ഇങ്ങനെ രണ്ടെണ്ണം….”
മായ അതുകേട്ടു മനസ്സുനിറഞ്ഞു ചിരിച്ചു നടന്നു…
ആമിയെ വല്ലാതെ മിസ്സ് ചെയ്തു അമ്മുവിന്…അമ്പലത്തിൽ അച്ഛൻ കൊണ്ടുവരുമ്പോളെല്ലാം അവളുണ്ടാകും കൂടെ…സ്കൂളിൽ പോകുമ്പോൾ ഒഴിച്ചൊന്നിലും പിരിയാത്ത കൂടപ്പിറപ്പ്…തന്നെ വിട്ടുപോകാൻ ഉള്ള മടി കൊണ്ട് അമ്മവീട്ടിൽ പോലും പോകാറില്ലവൾ…അതു കാണുമ്പോൾ കലി കൂടും ചെറിയമ്മയ്ക്ക്…
തൊണ്ടയിൽ എന്തോ കനക്കും പോലെ…
തൊഴുതു തിരിയുമ്പോൾ തൊട്ടു മുന്നിൽ അവൻ…കണ്ണടച്ചു നിന്ന പ്രാർത്ഥിക്കുന്നുണ്ട്…ഷർട്ടൂരി തോളിൽ ഇട്ടിരിക്കുന്നു…
ഉലഞ്ഞുകിടക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ നെറ്റിയിലും തോളിലും ചിതറികിടപ്പുണ്ട്…കയ്യിൽ ഒറ്റ രുദ്രാക്ഷം കോർത്ത ഒരു ചുവന്ന ചരട്…പിറുപിറുക്കുമ്പോലെ അനങ്ങുന്ന കീഴ്ച്ചുണ്ട്…മേൽ ചുണ്ട് മീശ കാരണം കാണുന്നില്ല…
കഥ കംപ്ലീറ്റ് എഴുതണേ. ഇടയ്ക്ക് വെച്ച് നിർത്തല്ലേ. വെയ്റ്റിംഗ് ആണ് ❤️❤️
എന്റെ പൊന്നെ, ഒരു ക്രിഞ്ച്ഉം അടിക്കുന്നില്ല. ഇത് ഇതുപോലെ തന്നെ പോകട്ടെ.
ദയവു ചെയ്തു ഇതിനെ എഡിറ്റ് ചെയ്തു ചെറുതാക്കല്ലേ. പലർക്കും പല അഭിപ്രായവും ഉണ്ടാവും, അവരെ ഇങ്ങനെ ചെയ്യൂ, അത് കൂട്ട് എന്നൊക്കെ. ബ്രോന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ള പോലെ തന്നെ എഴുതിയാൽ മതി.
വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്.