“എനിക്കിപ്പോ തന്നെ പോണം….” ഹരീടെ മുഖത്തുന്ന് കണ്ണെടുക്കാത്ത നന്ദിതയെ ഇരുത്തിനോക്കി അവൾ പറഞ്ഞു….
“ആ ഓട്ടോ വിളിക്കട്ടെ…നിക്ക് നീ…” ഹരി ഫോണെടുത്തു…
“അമൃത അല്ലെ….നന്ദിത ചോദിച്ചതും അമ്മു അതിനൊന്നു ചിരിച്ചെന്നു വരുത്തി…
”ഞാൻ പോവാ…ഗ്രൗണ്ടിന്റെ അടുത്ത് നിന്നേക്കാം….“
”നന്ദു….ഞാനെന്നാ ഇവരെ റോഡിലേക്ക് ആക്കട്ടെ…ശെരിയെന്ന…“ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഹരി അമ്മുവിനെകടന്ന് മുന്നേ നടന്നു…..
”നന്ദുവോ….ഓ നന്ദിതേടെ നന്ദു….അമ്മു ചുണ്ടുകോട്ടി…
“നിനക്കിതെന്തോന്നാടി നായ്ക്കുരണയിട്ട് മൂക്കിപ്പൊടി വലിച്ചോ….വന്നപ്പോ തൊട്ട് തൊടങ്ങിയ ചൊറിച്ചിൽ ആലോ…..ബാക്കിള്ളോർക്ക് ഒന്ന് അർമാദിക്കാൻ കിട്ടണ ചാൻസ് ആ അതും കളഞ്ഞു…..” ചിന്നു കലിപ്പ് മറച്ചുവെചില്ല…..
“ഇന്നെന്താ അമ്മുച്ചേച്ചി നേരത്തെ…ഡൌട്ട് തീർക്കാൻ നിക്കുന്നില്ലെ….”
അമ്മു ഒരല്പം നീങ്ങി നിന്നു….ഇല്ലേൽ ചിലപ്പോ സ്ഥലമെതെന്നൊന്നും നോക്കില്ല കൈയിൽ കിട്ടുന്നത് വച്ചു കൊടുത്തെന്നു വരും….
“അയ്യോ അത്രക്കങ്ങ് നീങ്ങണ്ട….എനിക്ക് ഡൌട്ട് ഒന്നുമില്ല….”
“ഉണ്ടെങ്കിലും ആട്ടക്കാരി ഒരുത്തി ഇണ്ടല്ലോ അവളുടെ അടുത്തങ്ങു തീർത്താമതി….പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് കിച്ചുനെ എടുക്കാനായി കൈനീട്ടി…
”തായിങ്ങോട്….എനിക്ക് വീട്ടിൽ പോണം….“
”എങ്ങനെ….അ….മറുതേച്ചി നടന്നു പോകുവോ ഇവനേം കൊണ്ട്….“
”ആ ചെലപ്പോ പോയെന്നിരിക്കും….“
ഹരിയാകെ ഒന്നു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി….ഇവൾകിതെന്തോന്നാ….സാധാരണ തന്നോട് മുട്ടാൻ വരാറില്ല…എങ്ങാനും മുന്നിൽ പെട്ടാലും ഒന്നോ രണ്ടോ സെന്റെൻസ് ഇൽ തീർക്കും….ഇതിപ്പോ എന്തോ മനഃപൂർവം ചെയ്യുമ്പോലെ….ഒരു കെറുവിച്ച മട്ട്….
കഥ കംപ്ലീറ്റ് എഴുതണേ. ഇടയ്ക്ക് വെച്ച് നിർത്തല്ലേ. വെയ്റ്റിംഗ് ആണ് ❤️❤️
എന്റെ പൊന്നെ, ഒരു ക്രിഞ്ച്ഉം അടിക്കുന്നില്ല. ഇത് ഇതുപോലെ തന്നെ പോകട്ടെ.
ദയവു ചെയ്തു ഇതിനെ എഡിറ്റ് ചെയ്തു ചെറുതാക്കല്ലേ. പലർക്കും പല അഭിപ്രായവും ഉണ്ടാവും, അവരെ ഇങ്ങനെ ചെയ്യൂ, അത് കൂട്ട് എന്നൊക്കെ. ബ്രോന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ള പോലെ തന്നെ എഴുതിയാൽ മതി.
വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്.