തേജാത്മികം 14 [Nishinoya] 62

 

“… ആരാ ആശാനേ പെൺകൊച്ച് വല്ലതും ആണോ…” ആകാംഷയോടെ കിച്ചു തിരക്കി. ഞാൻ അതെന്ന് മൂളി.

 

“… ആണോ. ആശാനേ ഞാൻ ഒന്ന് പരിചയപ്പെട്ടിട്ട് വരാമേ…” കേട്ടപാടെ കൈയിലെ ടൂൾ എല്ലാം അവിടെ വെച്ച് വർക്കിംഗ്‌ ഡ്രെസ്സ് നേരെയാക്കി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു കാറിന്റെ മിററിൽ തലയും കൊതിയൊതുക്കാണ് കക്ഷി.

 

“… നീ ഇതെന്ത് തേങ്ങയ കാണിക്കുന്നേ…” അവന്റെ കോപ്രായങ്ങൾ കണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

 

“… ഫസ്റ്റ് ഇമ്പ്രേഷൻ ഈസ്‌ ദി ബെസ്റ്റ് ഇമ്പ്രേഷൻ എന്നല്ലേ ആശാനേ. അപ്പൊ നമ്മൾ കുറയ്ക്കാൻ പാടില്ലല്ലോ…”

 

“… പിന്നെ… പിന്നെ ഒട്ടും കുറയ്ക്കണ്ട. ആ വായിൽ നിന്നും ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന തേങ്കൂടി തുടച്ച് കളഞ്ഞിട്ട് നീ പൊയ്ക്കൊ…”

 

“… ഒന്ന് പോ ആശാനേ. അല്ല എന്താ കുട്ടിയുടെ പേര്…”

 

“… പേരൊക്കെ അവിടെ ചെല്ലുമ്പോൾ നിനക്ക് മനസ്സിലാവും…”

 

“… എന്നാ ഞാൻ പോയിട്ട് വരാം…” അതും പറഞ്ഞ് കിച്ചു നീതുചേച്ചിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.

 

“… ആ കാവടി തുള്ളി പോവുന്നവനെ നീ തന്നെ കാത്തോണേ ഭഗവാനെ…” കിച്ചുവിന്റെ പോക്ക് കണ്ട് എനിക്ക് തന്നെ പരിതാപം തോന്നി.

 

“… നീതുചേച്ചി…” വളരെ സന്തോഷത്തോടെ തുള്ളി കളിച്ചാണ് കിച്ചു അവിടേക്ക് ചെന്നത്.

 

“…എന്താടാ പതിവില്ലാതെ ഇതുവഴി…” കിച്ചുവിന്റെ ചാടിത്തുള്ളിയുള്ള വരവ് കണ്ട് നീതു തിരക്കി.

 

“… പുതിയ സ്റ്റാഫ്‌ എത്തിയെന്നൊക്കെ കേട്ടു. ഒന്ന് പരിചയപ്പെടാൻ വന്നതാ…” ഇച്ചിരി ആറ്റിട്യൂട് ഇട്ട് തന്നെ കിച്ചു പറഞ്ഞു.

The Author

Nishinoya

വരികളിൽ ഞാൻ ഒളിപ്പിച്ച പ്രണയം നിൻ പുഞ്ചിരിയിൽ പൂത്തുലയും 💞

1 Comment

Add a Comment
  1. devunte mattam avalude oroo vakkukalill ond, avalde jeevitham manohara poornamaya nimisham ahn
    more power to devu 🥰🥰😍

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *