എന്തോ ഓദാര്യം ചെയുന്ന പോലെയുള്ള അയാളുടെ പറച്ചിൽ കേട്ട് അങ്ങേ അറ്റം വെറുപ്പോടെ ഞാൻ നോക്കി…
എന്നെ മൊത്തത്തിൽ ഒഴിഞ്ഞു നോക്കുന്ന അയാളുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ നിന്നും ഓടി ഒളിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.. ഒരു അടി പിന്നിലേക്ക് വച്ചതും എന്റെ വലത്തേ കൈയിൽ പിടിച്ചു അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് വലിച്ചു…
ഞാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വെറുക്കുന്ന അയാളുടെ സ്പർശനം എന്റെ കൈയിൽ വീണതും അയാളെ സർവ്വശക്തിയുമെടുത്തു ഞാൻ പിന്നിലേക്ക് തള്ളി… തീരെ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ആ നീക്കത്തിൽ എന്റെ കൈയ്യിലെ പിടി വിട്ട് അയാൾ ബാക്കില്ക്ക് പോയി ഇടിച്ചു നിന്നു..
“ടി… ഞാൻ ഒന്ന് തൊട്ടപ്പോൾ നിനക്ക് പൊള്ളി അല്ലെ.. നീ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചേക്കുന്ന ഈ ശരീരം എനിക്ക് ഉള്ളത് തന്നെയാ.. അതിന് ഇനി വലിയ കാലതാമസവുമില്ലാ… ഓർത്തോ നീ…”
അയാളുടെ വെല്ലുവിളികൾക്കോ തുറിച്ച നോട്ടങ്ങൾക്കോ ഒന്നിനും മറുപടി പറയാൻ നിൽക്കാതെ ഞാൻ ഡിപ്പാർട്മെന്റിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ഓടി … അപ്പോഴും അയാൾ പിടിച്ച എന്റെ വലം കൈയിൽ ഞാൻ shawl കൊണ്ട് അമർത്തി തുടയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു… അയാളുടെ സ്പർശനം മാഴ്ച്ചുകളയണം എന്ന് ഉദ്ദേശത്തോടെ..
എങ്ങനെ തരണം ചെയ്യും ഞാൻ ഈ പ്രതിസന്ധി…ആര് കൂടെ നിൽക്കും…
എന്റെ സമ്മതം പോലും ചോദിക്കാൻ നിൽക്കാതെ കല്യാണം ഉറപ്പിക്കാൻ നിൽക്കുന്ന അച്ഛനും അമ്മയുമോ…
പഴമയുടെ അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾ സത്യമാണ് എന്ന് മുറുകെ പിടിച്ചു ജീവിക്കുന്ന കുടുംബക്കാരോ..
അയാളുടെ മേൽ complaint കൊടുത്താലും വീട്ടിൽ കല്യാണത്തിന് സമ്മതിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും…
