**ഹരി:** “ലീവ് എക്സ്റ്റൻഡ് ചെയ്യാൻ നോക്കുന്നുണ്ട് അമ്മാവാ. ഇവിടെ ചെയ്തു തീർക്കാൻ കുറച്ചു പണിയുണ്ട്.”
**അമ്മാവൻ:** “ആഹ്… കഴിയാവതും നാട്ടിൽ നിന്നിട്ട് പോ മോനെ… ഞങ്ങളൊക്കെ എത്ര കാലം ഉണ്ടാവുമെന്ന് അറിയില്ല.”
**ഹരി:** “എന്താ അമ്മാവാ ഇത്… ഇങ്ങനെ ഒന്നും പറയല്ലേ.”
അമ്മാവൻ ദീർഘമായി ഒന്നു നിശ്വസിച്ചു. പുറത്തെ തൊടിയിലേക്ക് നോക്കി അദ്ദേഹം സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
**അമ്മാവൻ:** “എന്റെ പേടിയും വിഷമവും അതൊന്നുമല്ല മോനെ… വേണിയാണ്.
ആയ കാലത്ത് നിനക്ക് വേണ്ടി ആലോചിച്ചതല്ലേ അവളെ. എന്നിട്ട് അന്നവൾ വേറെ ഒരാളുടെ കൂടെ ഇറങ്ങി പോയി. അന്ന് കാണിച്ച ബുദ്ധിമോശം ഇന്നും അനുഭവിക്കുകയാണ് അവൾ.”
അമ്മാവൻ പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ചിന്തകൾ പഴയ കാലത്തേക്ക് പോയി. പണ്ട് മുതിർന്നവർ ഞങ്ങളുടെ കല്യാണം ആലോചിക്കുമ്പോൾ എനിക്കും വേണിക്കും പരസ്പരം പ്രണയമുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നത് സത്യമാണ്. അതുകൊണ്ടായിരിക്കാം അവൾ അന്ന് മറ്റൊരാളുടെ കൂടെ പോയത്. പക്ഷേ ഇന്ന് കാലം എല്ലാം മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.
**ഹരി:** “എന്റെ അമ്മാവാ അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞ കാര്യമല്ലേ… വിട്ടുകളാ.”
**അമ്മാവൻ:** “പക്ഷെ ഇപ്പോളും എന്റെ മോളിങ്ങനെ ഈ വീട്ടിൽ തന്നെ അല്ലെ കുഞ്ഞേ… രണ്ടാം വിവാഹത്തെ കുറിച്ച് മിണ്ടിയാൽ ആ പെണ്ണിന് കലിയാ. ഇന്നലെ തന്നെ നല്ലൊരു ചെറുക്കനെ കൊണ്ടുവന്ന് പെണ്ണ് കാണിച്ചതാ. അതും അവൾക്ക് വേണ്ടെന്ന്. ഇവളെന്താ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാവുന്നില്ല ഹരി മോനെ… ഇങ്ങനെ എന്റെ തണലിൽ എത്ര കാലം ജീവിക്കും അവൾ? ഞാൻ പോയാൽ വഴിയാധാരം ആവില്ലേ എന്റെ കുഞ്ഞ്…”
