പറഞ്ഞു തീർത്തപ്പോൾ അമ്മാവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം തോർത്തുകൊണ്ട് കണ്ണ് തുടച്ചു. മകളെക്കുറിച്ചുള്ള ആ പിതാവിന്റെ ആകുലതകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ തറച്ചു.
**ഹരി:** “അങ്ങനെ ഉള്ള പേടിയൊന്നും അമ്മാവന് വേണ്ടാ. അവളെ ഒരിക്കലും വഴിയാധാരം ആക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല. പിന്നെ വേണിയുടെ കല്യാണം അല്ലെ… അത് അമ്മാവൻ ഉടനെ കാണും… ഇതെന്റെ വാക്ക്.”
എന്റെ ഉറച്ച വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അമ്മാവൻ ഒന്ന് അമ്പരന്നു, പിന്നെ ഒരു ആശ്വാസച്ചിരി ചിരിച്ചു.
**അമ്മാവൻ:** “ഇതുപോലെ ഒക്കെ കേൾക്കുമ്പോളാ മോനെ ഒരു ആശ്വാസം. അർച്ചന മോളു ഇനിയും ഇങ്ങോട്ടൊന്നും വന്നില്ലല്ലോ… ഞങ്ങളെ കാണാൻ ഇഷ്ടക്കേട് ഉണ്ടാവും അല്ലെ…?”
അർച്ചനയുടെ പേര് കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ വെറുപ്പ് ഇരച്ചു കയറി. ടിവിയിൽ കണ്ട ആ കാഴ്ചകൾ വീണ്ടും കൺമുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു.
**ഹരി:** “അർച്ചന മോൾക്ക് ഇഷ്ടക്കേട് ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ എന്താ. എനിക്ക് നിങ്ങളെ കാണാൻ അല്ലെ ഇഷ്ട്ടം… അമ്മാവാ… എനിക്ക് അമ്മാവനോട് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ട്…”
**അമ്മാവൻ:** “എന്താ മോനെ…”
**ഹരി:** “ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞാൽ അത് ശരിയാവില്ല അമ്മാവാ… ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ അമ്മാവൻ അത് അറിയും… അന്നെന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാവണം… എന്നെ കൈവിടരുത് എന്നൊരു അപേക്ഷയെ ഉള്ളൂ എനിക്ക്.”
എന്റെ ശബ്ദം അറിയാതെ ഇടറി. എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ ഭാരം അമ്മാവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു എന്ന് തോന്നുന്നു.
