എന്റെ ആത്മാവ് മരവിച്ചുപോയി. ആ നിമിഷം അയാളുടെ ഭാര്യയുടെ വരവ് നടന്നില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, എന്റെ കൗമാരം അവിടെ നിശബ്ദമായി കൊലചെയ്യപ്പെടുമായിരുന്നു.”
ആ ഓർമ്മകളിൽ ധ്വനി ഒന്ന് വിറച്ചു. ഇന്നും ആ സ്പർശനം അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ഒരു നീറ്റലായി ബാക്കിയുണ്ട്. ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം കുഞ്ഞമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഒരുപാട് കരഞ്ഞത് അവൾ ഓർത്തു. അന്ന് മുതലാണ് പുറംലോകത്തെ അവൾ ഭയന്നു തുടങ്ങിയത്. പിന്നീട് ജോലിസ്ഥലത്ത് വെച്ച് താരയെ കണ്ടുമുട്ടുന്നത് വരെ ആ ഭയം അവളുടെ നിഴലായി ഉണ്ടായിരുന്നു.
വൈകുന്നേരത്തെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് ധ്വനി ചിന്തകളിൽ നിന്നുണർന്നത്. കൈയ്യിൽ കരുതിയ ഓഫീസ് ബാഗുമായി തളർച്ചയോടെ കടന്നുവന്ന താര, ധ്വനിയുടെ മുഖത്തെ ആ വാട്ടം കണ്ടതും നിശ്ചലയായി.
മറ്റാരേക്കാളും ധ്വനിയുടെ മനസ്സിനെ വായിക്കാൻ താരയ്ക്ക് കഴിയുമായിരുന്നു.
”നീ ഇന്നും ആ പഴയ കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചിരിക്കുകയാണോ ധ്വനീ?” താര ബാഗ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് അവളുടെ അരികിലിരുന്നു.
താരയുടെ ആ സാമീപ്യം ധ്വനിക്ക് നൽകിയത് വലിയൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു. കുഞ്ഞമ്മയുടെ വേർപാടിന് ശേഷം തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ദൈവം അയച്ച മറ്റൊരു കാവലാളാണ് താരയെന്ന് അവൾക്ക് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ജോലിസ്ഥലത്തെ ആ മടുപ്പിക്കുന്ന തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ വെച്ച് പരിചയപ്പെട്ട ഈ സുഹൃത്താണ്, അമ്മാവൻ ഏൽപ്പിച്ച ആ കറുത്ത മുറിവുകളെക്കുറിച്ച് ആദ്യമായി ധ്വനിയിൽ നിന്ന് കേട്ടത്.
”താരേ…
