അപ്പോൾ തരുൺ വളരെ ശാന്തമായി, എന്നാൽ തീക്ഷ്ണമായ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു:
”ധ്വനി, വയസ്സും ബന്ധവും നോക്കി സ്നേഹിക്കാൻ ഇതൊരു കരാറൊന്നുമല്ലല്ലോ. നീ എന്നെ പ്രണയിക്കണമെന്നോ എനിക്ക് തിരിച്ചു തരണമെന്നോ ഞാൻ വാശി പിടിക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ, എനിക്ക് നിന്നെ പ്രേമിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല. നിന്റെ സാരിയുടെ തുമ്പ് കാറ്റിൽ പറക്കുന്നതും, നീ സംസാരിക്കുമ്പോൾ വിറയ്ക്കുന്ന നിന്റെ ആ ചുണ്ടുകളും നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ നീ എനിക്ക് വെറുമൊരു ചേച്ചിയല്ല, എന്റെ പെണ്ണാണ്.”
അവൻ തുടർന്നു:
”നീ എന്നെ ആങ്ങളയായി കണ്ടോ, പക്ഷേ എന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് നിന്നെ അങ്ങനെ കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഓരോ തവണയും ബൈക്കിന് പുറകിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ശരീരം എന്റെ ദേഹത്ത് അമരുന്നത് നീ അറിഞ്ഞില്ലേ? അന്ന് തുടങ്ങിയതാണ് ഈ ഭ്രാന്ത്. നീ എന്നെ ശകാരിച്ചാലും വേണ്ടില്ല, എന്റെ ഉള്ളിലെ ഈ പ്രണയം വിളിച്ചു പറയാൻ എനിക്ക് ആരോടും അനുവാദം ചോദിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല.”
ധ്വനി ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ ഫോൺ മുറിച്ചു. എങ്കിലും അവന്റെ ആ ‘എടി’ എന്ന വിളി അവളുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അതിൽ ഒരുതരം വശ്യതയുണ്ടെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
താൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ സഹോദര സ്നേഹമല്ല, മറിച്ച് ഒരു പുരുഷന്റെ വന്യമായ പ്രണയമാണ് തനിക്ക് ചുറ്റും വല നെയ്യുന്നതെന്ന് അവൾ ഭയത്തോടെയും എന്നാൽ അറിയാത്തൊരു ആകാംക്ഷയോടെയും മനസ്സിലാക്കി.
താരയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ പോലും ധ്വനിയെ നോക്കി തരുൺ പതുക്കെ വിളിച്ചു: “എന്താടി… ഇങ്ങനെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത്?”
