അവന്റെ ഓരോ ശ്വാസവും അവളുടെ ബ്യൂട്ടിബോണിൽ തട്ടി പ്രതിഫലിച്ചു. ധ്വനി തന്റെ തല പിന്നിലേക്ക് ചായ്ച്ച് ആ സുഖത്തിൽ ലയിച്ചു. സാരിയുടെ ഓരോ മടക്കുകളും അവർക്കിടയിൽ ഒരു തടസ്സമല്ലാതായി മാറി. നിന്ന് കൊണ്ടുള്ള ആ ആസ്വാദനത്തിൽ, തങ്ങൾ ഭൂമിയിലല്ല മറിച്ച് പ്രണയത്തിന്റെ ഏതോ ഒരു ലഹരി ലോകത്താണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ നട്ടെല്ലിലൂടെ പടർന്നുകയറിയപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉടൽ വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. ആ മുറിവേറ്റ കൈകളിൽ അവൾ മുറുകെ പിടിച്ചു. വേദനയും പ്രണയവും ആസക്തിയും ഒന്നായി ചേർന്ന ആ രാത്രി, ആ നിൽപിൽ തന്നെ അവർ പരസ്പരം പൂർണ്ണമായും കീഴടക്കി.
വാക്കുകൾക്കും അപ്പുറം ആത്മാക്കൾ ഒന്നാകുന്ന ആ നിമിഷം, ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് അവരുടെ ശ്വാസതാളം മാത്രം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ആ ഇളം വെളിച്ചത്തിൽ, അവർക്കിടയിലെ ദൂരമില്ലാതായി. തരുൺ പതുക്കെ തന്റെ മുഖം അവളിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. ധ്വനിയുടെ ചുവന്നു തുടുത്ത അധരങ്ങൾ അവനായി ദാഹിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അവൻ തന്റെ അധരങ്ങൾ അവളുടെ അധരങ്ങളോട് ചേർത്ത നിമിഷം, പ്രപഞ്ചം തന്നെ നിശ്ചലമായതുപോലെ അവർക്ക് തോന്നി. ആ ചുംബനം വെറുമൊരു സ്പർശനമായിരുന്നില്ല; വർഷങ്ങളായി ഉള്ളിൽ കൊണ്ടുനടന്ന പ്രണയത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള കൈമാറ്റമായിരുന്നു അത്.
നിമിഷങ്ങളോളം അവർ പരസ്പരം അധരങ്ങൾ നുണഞ്ഞു. ഓരോ ചുംബനത്തിലും ആ പ്രണയത്തിന്റെ മധുരം അവർ പങ്കുവെച്ചു. തരുണിന്റെ അധരങ്ങളിലെ വന്യതയെ ധ്വനി തന്റെ പ്രണയം കൊണ്ട് മെരുക്കി. അവന്റെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് അവളുടെ മുഖത്ത് പടർന്നപ്പോൾ, അവൾ അവനെ കൂടുതൽ മുറുകെ പുണർന്നു.
