അവർക്കിടയിലെ മൗനം ഇപ്പോൾ വന്യമായ ശ്വാസതാളത്തിന് വഴിമാറി. തരുൺ അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ തന്റെ പ്രണയം മുദ്രവെച്ചപ്പോൾ, ധ്വനി ആ തലയിണയെ പുണർന്നതിനേക്കാൾ ആവേശത്തോടെ അവനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. അവന്റെ മുറിവേറ്റ കൈകളിൽ അവൾ തലോടുമ്പോൾ, ആ വേദന പ്രണയത്തിന്റെ മധുരമായി അവർക്ക് തോന്നി.
വസ്ത്രങ്ങൾക്കും വാക്കുകൾക്കും അപ്പുറം, രണ്ട് ആത്മാക്കൾ ഒന്നാകാൻ തുടിക്കുന്ന ആ രാത്രിയിൽ, അവർ ആഴത്തിലുള്ള ഇണചേരലിനായി പാകപ്പെട്ടു. താരയുടെ അഭാവവും സമൂഹത്തിന്റെ നിയമങ്ങളും ആ മുറിക്ക് പുറത്ത് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. ആ മുറിയിൽ അപ്പോൾ പ്രണയം മാത്രം ബാക്കിയായി.
തരുണിന്റെ സ്പർശനം അവളുടെ ഉടലിൽ പുതിയ ലഹരികൾ പടർത്തി.
കിടക്കയിലേക്ക് ചായുന്നതിനേക്കാൾ, പരസ്പരം താങ്ങായി നിന്ന് കൊണ്ട് ആ പ്രണയം നുണയാനാണ് തരുൺ ആഗ്രഹിച്ചത്. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ചുവരിലെ തങ്ങളുടെ നിഴലുകൾ ഒന്നായി മാറുന്നത് ധ്വനി വിറയലോടെ നോക്കിനിന്നു.
അവൻ അവളെ ചുവരോട് ചേർത്തു നിർത്തി. സാരിയുടെ നേർത്ത തുണിയിലൂടെ അവന്റെ ഉടലിന്റെ ചൂട് അവളിലേക്ക് പടർന്നു. തരുണിന്റെ ശക്തമായ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ മുറുകിയപ്പോൾ ധ്വനി അവന്റെ തോളുകളിൽ കൈകൾ പിണച്ചു. നിൽപിലുള്ള ആ ഇണചേരൽ അവർക്ക് കൂടുതൽ വന്യമായ ഒരു അനുഭവം നൽകി.
തരുൺ പതുക്കെ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ പിൻഭാഗത്തേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈർപ്പം മാറാത്ത ആ കൊഴുത്ത കഴുത്തിൽ അവന്റെ അധരങ്ങൾ പുളഞ്ഞു നടന്നു.
“ധ്വനി… ഇങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് നിന്നെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്,” അവൻ അവളുടെ കാതോരത്ത് മന്ത്രിച്ചു.
