ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 6🍃[പട്ടം] 27

അവന് നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ഒരു അമ്മയുടെ ശാന്തമായ സ്ഥാനത്തേക്ക് മാറിത്തുടങ്ങി.

മറ്റുവശത്ത് ജിനിയും ഇനി അവന് വെറും തമാശ പറയുന്ന വീട്ടിലെ പെൺകുട്ടിയല്ലായിരുന്നു.

അവൾ ചിരിക്കുമ്പോഴും എല്ലാം കാണുന്ന,

പക്ഷേ വേണ്ടിടത്ത് മാത്രം ഗൗരവമാകുന്ന,

മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരാളാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.

തോട്ടത്തിൽ പോയ ആ ചെറിയ യാത്ര

അന്നേദിവസം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ മൂന്നുപേരുടെയും ഇടയിൽ പറയാതെ തന്നെ ഒരു പുതിയ അടുപ്പം വെച്ച് കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ജീപ്പ് കുന്നിൻവഴി പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മഴ കഴിഞ്ഞ മലവഴികൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക നിശ്ശബ്ദത ഉണ്ടായിരുന്നു.

ടയറുകൾ നനഞ്ഞ മണ്ണിൽ ചെറുതായി തഴുകി നീങ്ങുന്ന ശബ്ദം മാത്രം. പിന്നിലെ സീറ്റിൽ ജിനി എന്തോ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

അന്നാമ്മ ഇടയ്ക്ക് മറുപടി പറയും.

പക്ഷേ ഫിലിപ്പിന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ ആ വാക്കുകളിൽ പിടഞ്ഞുനിന്നു.

“ചിലർക്കോ… കുടുംബം വഴിയിൽ കിട്ടും.”

ആ ഒരു വാക്ക് മാത്രം

അവന്റെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും മുഴങ്ങി. ഒരുപാട് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ആദ്യമായി താൻ ആരുടെയെങ്കിലും ഇടയിൽ ഒരാളായി ഇരിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.

വീട്ടുമുറ്റത്ത് ജീപ്പ് നിർത്തിയപ്പോൾ

വരാന്തയിൽ നിന്ന് സാറ താഴേക്ക് നോക്കി നിന്നിരുന്നു. അവൾക്കത് ഒരു സാധാരണ നോക്കല്ലായിരുന്നു.

ആദ്യം അവളുടെ കണ്ണ് പോയത് അന്നാമ്മയിലേക്കും ജിനിയിലേക്കും.

പിന്നെ ഫിലിപ്പിലേക്കും.

അവന്റെ മുഖത്ത് പുറത്ത് പോയതിന് മുൻപുണ്ടായിരുന്ന അതേ ഭാവമല്ലെന്ന് അവൾക്ക് ഉടനെ മനസ്സിലായി. അവൻ അല്പം ശാന്തമായിരുന്നു. അല്പം ലഘുവായിരുന്നതുപോലും.