അവളുടെ ഉടൽ ഒരു നിമിഷം മാറാൻ ശ്രമിച്ചു. “എടാ അർജുൻ… അവിടെ തൊടാതിരിക്കടാ…” അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “എനിക്ക് വല്ലാതെ ഇക്കിളി വരുന്നു… നിർത്തെടാ! ഹാ…”
അർജുൻ പിടിവിട്ടില്ല. അവൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ പിടുത്തം മുറുക്കി, അവളെ തന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞു ചേർത്തു. അവൻ ആസക്തിയോടെ പറഞ്ഞു, “ഈ രാജ്ഞി എന്റേതാണ്. ഈ ‘A’ എന്റെ പേരിന്റെ ആദ്യക്ഷരമല്ലേ? ഇത് ഇവിടെ ഉള്ളിടത്തോളം കാലം അമ്മ എപ്പോഴും എന്റേതാണെന്ന് ഓർക്കും.
അന്ന് ഇത് കുത്താൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മയ്ക്ക് ചെറിയ പേടിയുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ നോക്കൂ… ഇത് അമ്മയുടെ ഉടലിന് എന്ത് ഭംഗിയാ നൽകുന്നത്! പറയൂ അമ്മേ… ഈ ‘A’ അമ്മയ്ക്ക് ഇഷ്ടമായോ?” സന്ധ്യയുടെ ഉടലിൽ ഈ ടാറ്റൂ കണ്ടപ്പോൾ ബാലചന്ദ്രന്റെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു.
അത് കേവലം ഒരു ഫാഷൻ ഡിസൈൻ മാത്രമാണെന്നാണ് അയാൾ ഇതുവരെ കരുതിയിരുന്നത്. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ആ വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ കേൾക്കുന്ന അർജുന്റെ വാക്കുകൾ അയാളെ ഞെട്ടിച്ചു. സന്ധ്യയുടെ വിരലുകൾ അർജുന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവളുടെ ശ്വാസം കനത്തു.
“പോടാ കുരുത്തംകെട്ടവനേ…” അവൾ അവനെ നോക്കി ശാസിച്ചു. “നിന്റെ ഈ ‘A’ യും കിരീടവും എന്റെ ഉടലിൽ വന്നപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭാരം പോലെ തോന്നുന്നു.. എങ്കിലും… ” അർജുൻ അവളെ പിന്നിൽ നിന്ന് ചുറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ സാവധാനം കട്ടിലിലേക്ക് ഇരുത്തി.
സന്ധ്യയുടെ ശ്വാസം അപ്പോഴും വേഗത്തിലായിരുന്നു. അവൻ അവളെ മെല്ലെ കട്ടിലിൽ കിടത്തി. ആ വെളുത്ത ബോഡിസ്യൂട്ടിൽ അവൾ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ അവിടെ കിടന്നു. അർജുൻ അവളുടെ വശത്തായി ഇരുന്ന്, തന്റെ കൈകൾ വീണ്ടും അവളുടെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് നീട്ടി. അവൻ ആ ബോഡിസ്യൂട്ടിന്റെ വശങ്ങൾ പതുക്കെ നീക്കി, ആ ‘A’ എന്ന ടാറ്റൂ പൂർണ്ണമായും ദൃശ്യമാക്കി.
