അവൾ സാവധാനം ആ വെളുത്ത ബോഡിസ്യൂട്ടിന്റെ താഴത്തെ അറ്റം വിരലുകൾ കൊണ്ട് താഴേക്ക് നീക്കി. വസ്ത്രം താഴ്ന്നപ്പോൾ, ആ ‘A’ എന്ന അക്ഷരത്തിന്റെ തൊട്ടുതാഴെ, അവളുടെ ഏറ്റവും രഹസ്യമായ ഭാഗത്തോടു ചേർന്ന് കറുത്ത മഷിയിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്ന ആ വരികൾ ബാലചന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഒരു ഇടിത്തീ പോലെ ഇടിച്ചുകയറി. ‘അർജുന്റെ സ്വന്തം’ – മലയാളത്തിൽ, അതീവ സുന്ദരമായ ലിപിയിൽ അവിടെ ടാറ്റൂ ചെയ്തിരിക്കുന്നു!
ആ അക്ഷരങ്ങൾ അവളുടെ വെളുത്ത ചർമ്മത്തിൽ വല്ലാതെ വേറിട്ടുനിന്നു. ബാലചന്ദ്രൻ സ്തംഭിച്ചുപോയി. തന്റെ ഭാര്യയുടെ ഉടലിൽ, അവളുടെ ഏറ്റവും സ്വകാര്യമായ ഇടത്ത്, മകന്റെ പേര് കൊത്തിവെച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അയാൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടി. അകത്ത് അർജുൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ട് അമ്മേ?” അവൻ തന്റെ വിരൽത്തുമ്പുകൾ ആ വരികളിലൂടെ പതുക്കെ ഓടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. “ഇനി അമ്മ ആരുടേതാണെന്ന് ആർക്കും സംശയം ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ. അമ്മ ഇപ്പോൾ ആരുടേതാണ്?”
സന്ധ്യ ലജ്ജയോടെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. “പോടാ കുരുത്തംകെട്ടവനേ…” അവൾ ശ്വാസം വേഗത്തിലാക്കി പറഞ്ഞു. “ആ… പതുക്കെടാ! ഹാ…” അവൾ ലജ്ജയും ആവേശവും കലർന്ന ശബ്ദത്തിൽ തുടർന്നു: “ഇതുകണ്ടാൽ അച്ഛൻ നിന്നെ കൊല്ലും എന്നറിയാമോടാ? ഏട്ടൻ ഇത് സഹിക്കില്ല… ഈ വരികൾ… ‘അർജുന്റെ സ്വന്തം’… ഇത് വായിക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് ഉണരുന്നുണ്ട്…”
അർജുൻ അവളുടെ അരക്കെട്ട് കൂടുതൽ മുറുക്കി. “അച്ഛൻ കണ്ടോട്ടെ അമ്മേ… അമ്മ ഇപ്പോൾ എന്റെ മോഡൽ മാത്രമാണ്. ഇനി അമ്മയുടെ ഓരോ ഭാഗവും എന്റേതാണ്.” സന്ധ്യ തന്റെ മകന്റെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായും വിധേയയായി നിന്നു.
