കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 4 [ലസ്റ്റർ] 123

അവൻ വാതിൽക്കലേക്ക് ചെന്നു നോക്കി. ഉറക്കമുണർന്നിട്ടും, തന്റെ കിടക്കയിൽ കമിഴ്ന്നു ചടഞ്ഞു കിടപ്പുതന്നെയാണ് ആതിര. എണ്ണമയമില്ലാത്ത ഇടതൂർന്ന മുടി അലങ്കോലമായി പുറത്തും മുതുകിലും കിടക്കയിലുമായി ചിതറിക്കിടക്കുന്നു.

രണ്ടു വശത്തേക്ക് മുട്ടുമടക്കി പിളർത്തി വച്ച കാലിന്റെ മുട്ടിനുമീതെ കയറി വലിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ചുവന്ന നൈറ്റിയുടെ വിടവിലൂടെ തുറന്ന് വച്ച വാതിലിലൂടെ അകത്തേക്ക് കയറിയ വെളിച്ചത്തിൽ ആ കാമമോഹം ജനിപ്പിക്കുന്ന വണ്ണമുള്ള ഉരുണ്ട് വെളുത്ത തുടയുടെ ഉൾഭാഗം വരെ കാണാം.

വലതു കൈ താൻ കിടന്നിരുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് നീട്ടിയിട്ടിട്ടുണ്ട്. വാഹിദ് നഗ്നമായ കണങ്കാലിലേക്കും തുടയിലേക്കും നോക്കി കുറച്ച് നേരം നിന്നു. അത് അവൾക്ക് മനസ്സിലായിട്ടും വസ്ത്രം നേരെയിടാനോ എഴുന്നേൽക്കാനോ ശ്രമിക്കാതെ അവൾ അതേ കിടപ്പ് തുടർന്നപ്പോൾ ഒന്നും ഉരിയാടാതെ വാഹിദ് വാതിൽ ചാരി ഗ്രിൽസ് തുറന്ന് മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

അവൻ നേരെ പോയത് ഇന്നലെ ആ യുവതി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച കാട്ടിലേക്ക് ആയിരുന്നു. വളവ് തിരിഞ്ഞു കാക്കേരി ടൗണിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിക്ക് കുറച്ച് മുന്നോട്ട് നടന്നാൽ റോഡിന്റെ വലതു ഭാഗത്തായി കാഞ്ഞിരപ്പറമ്പിന്റെ അതിരിലുള്ള ഒരു വലിയ ഇടവഴിയാണ് ആ കാട്ടിടവഴി. വാഹിദ് റോഡിൽ നിന്ന് അല്പസമയം ആ കാട്ടുവഴിയിലേക്ക് നോക്കിനിന്നു. ഇടക്ക് ഒന്ന് രണ്ടു തവണ വലതുവശത്തേക്ക് മുഖം തിരിച്ചു നോക്കി, ആതിര വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു.

“ആരാ, എന്താ അവിടെ.?” പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു പുരുഷ ശബ്ദം കേട്ട് വാഹിദ് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ആ പറമ്പിൽ താമസിക്കുന്ന ആരോ ആയിരിക്കണം, വൃത്തിയായി വെള്ളമുണ്ടും ഷർട്ടും ധരിച്ച ഒരു മധ്യവയ്സ്കൻ അവനെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു. അധികം തടിയില്ലാത്ത, ഇടത്തരം ശരീര പുഷ്ടിയുള്ള, നരബാധിച്ച താടിയും മുടിയുമുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ.