കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 4 [ലസ്റ്റർ] 123

(അദ്ധ്യായം 10)

മരപ്പടികൾ കയറി മുകളിലേക്ക് പോകുന്ന മീനാക്ഷിയുടെ ചന്തിയുടെ സൗന്ദര്യം വാഹിദ് അവഗണിക്കാൻ നന്നായി ബുദ്ധിമുട്ടി. തന്റെ മൂക്കിന്റെ കൈപ്പിടി അകലത്തിലാണ് അവരുടെ വടിവുള്ള ചന്തി തള്ളി നിൽക്കുന്നത്. അത് അറിയാവുന്നതുകൊണ്ട് അവർ കുറച്ച് കയറാൻ വേണ്ടി അവൻ കാത്തുനിന്നതായിരുന്നു,

പക്ഷേ മീനാക്ഷി ഒരു പടവിൽ കാല് കയറ്റിവച്ചു തിരിഞ്ഞു നിന്ന് പുഞ്ചിരിയോടെ നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ, ആ സ്ത്രീ തെറ്റിദ്ധരിക്കുമല്ലോ എന്ന് കരുതി അനുസരിച്ചതാണ്. അവരെ അനുസരിക്കാത്തിരുന്നാൽ,

അവർ ചന്തി തനിച്ചു കാണിച്ചു തരാൻ വേണ്ടി നിർബന്ധിക്കുന്നതാണെന്ന് താൻ കരുതും, അത് അവരെ നാണം കെടുത്തുന്നതിനു തുല്യമാണ്. അവൻ മീനാക്ഷിയെ പിന്തുടർന്ന് ഗോവണി കയറി തുടങ്ങി.

സുരേട്ടൻ മാളുവിനോട് കൂടെചെല്ലാൻ പറയാനാണ് മീനാക്ഷിയോട് ഏല്പിച്ചതെങ്കിലും അവർ തന്നെയാണ് അവനെ അകത്തേക്ക് കൂട്ടി ആദ്യം മുകൾ നിലയിലേക്ക് പോകാമെന്നു പറഞ്ഞത്. അതിനിടയിൽ ഏതോ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ പോയി അടുക്കളയിലെ ഉത്തരവാദിത്തം ഏൽപ്പിക്കുന്നതും കേട്ടു. മാളു മകളോ വേലക്കാരിയോ ആയിരിക്കും.

“മുകളിൽ ഞങ്ങൾ വല്ലപ്പോഴും തൂത്തുവാരാൻ മാത്രേ വരാറുള്ളൂ. താമസിക്കാറില്ല.” കയറുന്നതിനിടയിൽ ഒന്ന് നിന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിക്കൊണ്ട് മീനാക്ഷി പറഞ്ഞു. പെട്ടന്നുള്ള നിൽപ്പ് ആയതിനാൽ വാഹിദിന്റെ മുഖം അവരുടെ ചന്തിയിടുക്കിൽ ചെന്നിടിച്ചു. ബാലൻസ് തെറ്റി താഴേക്ക് തെന്നാതിരിക്കാൻ അവൻ മീനാക്ഷിയുടെ തുടയിൽ ഒരു ആശ്രയം പോലെ കടന്ന് പിടിച്ചപ്പോൾ മീനാക്ഷി കുനിഞ്ഞു അവന്റെ മുതുകിൽ പിടിച്ചു സഹായിച്ചു. വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ അവർ അടിവസ്ത്രം ധരിച്ചിട്ടില്ലെന്നു മനസ്സിലായപ്പോൾ വാഹിദിനു ജാള്യത തോന്നി. താൻ അരുതാത്തത് എന്തോ ചെയ്തത് പോലെ അവൻ മീനാക്ഷിയുടെ മുഖത്തേക്ക് ക്ഷമാപണം പോലെ നോക്കി. രണ്ടുപേരും ഗോവണി കയറി മുകളിലെത്തി. പഴയരീതിയിൽ പണിത നല്ല മിനുത്ത ഫ്ലോർ വൃത്തിയായി തിളങ്ങി നിൽക്കുന്നു. ഭാരിച്ച മരക്കഴുക്കോലുകൾ, മച്ചുകൾ, വാതിൽപ്പടികൾ. എല്ലാം മികച്ച തച്ചുപണികൾ.