ലവ് ബൈറ്റ് 7 [കാവൽക്കാരൻ] 149

 

പോരാത്തതിന് അവളുടെ ഇന്നത്തെ ആ വെല്ലുവിളിയും കോലവും ഒക്കെ കണ്ടിട്ട് ഇനിയും അവൾ എന്നെ വെറുതെ വിടുമെന്ന് എനിക്ക് യാതൊരു ഉറപ്പുമില്ല. എന്തായാലും നല്ലത് പോലെ കഴിച്ച് ഈ ശരീരം ഒന്ന് പുഷ്ടിപ്പെടുത്തട്ടെ. ഈ അപ്പവും മുട്ടയും ഒക്കെ കഴിച്ച് പുതിയ ചോര ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് വേണമല്ലോ ഇന്ന് രാത്രി വീണ്ടും എന്റെ പൊണ്ടാട്ടിക്ക് ഊറ്റിക്കുടിക്കാൻ കൊടുക്കാൻ!

 

ശരിക്കും ഞാൻ വെറുമൊരു ഭർത്താവല്ല, അവൾക്ക് ചോര സപ്ലൈ ചെയ്യുന്ന ഒരു വെറും ബ്ലഡ് ബാങ്ക് ആണ്… ഒരു ജ്യൂസ് മെഷീൻ! ഇതൊക്കെ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട്, എന്റെ സങ്കടങ്ങൾ മുഴുവൻ ഞാൻ ആ മുട്ടക്കറിയിൽ തീർത്തു!

 

കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ ടിവിക്ക് മുന്നിലുള്ള വലിയ സോഫയിൽ എന്റെ കുടുംബത്തിലുള്ള കുറച്ച് തലതെറിച്ച സന്താനങ്ങൾ എല്ലാം കൂടി വലിയൊരു സമ്മേളനം നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

കാർട്ടൂൺ വെക്കാനും പാട്ട് വെക്കാനുമൊക്കെയുള്ള അവരുടെ വലിയൊരു തല്ലുപിടുത്തമായിരുന്നു അവിടെ. ഞാൻ അതൊന്നും മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ, അവരുടെ നടുക്കായി ഒരു വലിയ കുട്ടിയെപ്പോലെ ചെന്ന് ഇടിച്ചുകയറി ഇരുന്നു. റിമോട്ടിന് വേണ്ടി അവരുമായി മല്ലിട്ട്, ഞാനും ആ കൂട്ടത്തിൽ വലിയൊരു പോരാട്ടം തന്നെ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.

 

അങ്ങനെ ഞാൻ പിള്ളേരുടെ കൂടെ ഗുസ്തി പിടിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് ആ ഹാളിൽ വലിയൊരു നിശബ്ദത പരന്നത്. കുട്ടികളുടെ ബഹളവും കരച്ചിലും പെട്ടെന്ന് നിന്നു. ഞാൻ എന്താണെന്ന് അറിയാൻ പതുക്കെ കോണിപ്പടികളിലേക്ക് നോക്കി.

The Author

കാവൽക്കാരൻ

"വരികളിൽ മറഞ്ഞൊരു നിഴൽ... "--കാവൽക്കാരൻ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *