ലവ് ബൈറ്റ് 7 [കാവൽക്കാരൻ] 133

 

ഞാൻ വലിയൊരു ആശ്വാസത്തോടെയൊന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു, തവിടുപൊടിയായ ആ ഫ്ലവർ പോട്ടിലേക്കും പിന്നെ ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന എന്റെ ഭാര്യയിലേക്കും മാറി മാറി നോക്കി.

 

ഭിത്തിയിൽ തട്ടിപ്പൊട്ടിയ ഫ്ലവർ പോട്ട് കണ്ട് എന്റെ കിളി പോയെങ്കിലും, ഈഗോ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു.

 

ഞാൻ ബെഡിൽ നിന്നും ഒറ്റച്ചാട്ടത്തിന് താഴെയിറങ്ങി. ഒരു സിനിമാ ഹീറോയെപ്പോലെ മുണ്ട് ഒറ്റയടിക്ക് മടക്കിക്കുത്തിക്കൊണ്ട്, “എടീ…” എന്ന് അലറി ഞാൻ അവളുടെ നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.

 

എന്റെ ആ മാസ്സ് എൻട്രി കണ്ട് പേടിച്ചിട്ടാണോ എന്തോ, അവൾ പെട്ടെന്ന് രണ്ടടി പുറകോട്ട് വെച്ചു. എന്റെ ആവേശം കണ്ട് എന്റെ പെണ്ണ് ശരിക്കും പേടിച്ചു എന്ന് വിചാരിച്ച്, ഞാൻ ഒന്നുകൂടി നെഞ്ചും വിരിച്ച് മുന്നോട്ട് കയറിയതാണ്.അപ്പോഴാണ് അവൾ എന്നെ നോക്കി വായ ചെറുതായിയൊന്ന് തുറന്നത്.

 

പടച്ചോനേ… ആ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ ആ കൂർത്ത വലിയ പല്ലുകൾ വെളിയിൽ വരുന്നത് ഞാൻ വ്യക്തമായി കണ്ടു!

 

ഇന്നലെ രാത്രി എന്റെ കഴുത്തിൽ തുളഞ്ഞുകയറി ചോര കുടിച്ച അതേ പല്ലുകൾ!

 

ആ ഒറ്റക്കാഴ്ചയിൽ എന്റെ സകല ധൈര്യവും കാറ്റഴിച്ചുവിട്ട ബലൂൺ പോലെ ആവിയായിപ്പോയി.

 

അവിടെത്തന്നെ ബ്രേക്ക് പിടിച്ചു നിന്ന ഞാൻ, മടക്കിക്കുത്തിയ മുണ്ട് വളരെ ഭവ്യതയോടെ താഴേക്കഴിച്ചിട്ടു…..

 

“ഞാനൊക്കെ നല്ല കുടുംബത്തിൽ പിറന്നവനാ… അതുകൊണ്ടാ ഇപ്പൊ നിന്നെ വെറുതെ വിടുന്നത്…! പോ…. എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും…..”

The Author

കാവൽക്കാരൻ

"വരികളിൽ മറഞ്ഞൊരു നിഴൽ... "--കാവൽക്കാരൻ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *