ലവ് ബൈറ്റ് 7 [കാവൽക്കാരൻ] 133

 

ഒരു തരം വല്ലാത്തൊരു അറപ്പോടെ അവൾ വായയും പൊളിച്ച് എന്നെ നോക്കി നിന്നുപോയി…

 

അല്ലെങ്കിലും ഈ അണ്ടി എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് തെറിയാണോ. മാങ്ങക്കും അണ്ടി ഒക്കെ ഉള്ള സാധാനമല്ലേ…..

 

അല്ല ഞാനെന്തിനാ ഇതൊക്കെ ആലോചിക്കുന്നത്. വേണ്ടി വന്നാൽ ഞാൻ അവളുടെ ചത്തുപോയ അച്ഛന്റെ അണ്ടികിട്ടും രണ്ടെണ്ണം പറയും…..

 

അവൾക്ക്… അവൾക്ക് ഈ അഭിമന്യു ബലരാമൻ ആരാണെന്നറിയില്ല… 😤

 

ഒരു അഞ്ച് സെക്കൻഡ് കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവൾ ഒന്ന് അനങ്ങിയത് തന്നെ….

 

“You scoundrel…!” എന്ന് അലറിക്കൊണ്ട് അവൾ ചുറ്റും നോക്കി.

 

അതെന്ത് മൈര്…

 

“നീ പെണ്ണാണെങ്കിൽ മലയാളത്തിൽ തെറി വിളിക്കടി മൈരേ.. ”

 

രാവിലെ തന്നെയുള്ള അവളുടെ ഇംഗ്ലീഷ് കേട്ട് മൊത്തത്തിൽ പൊളിഞ്ഞുകേറി നിൽക്കുന്ന ഞാൻ അവളോടായി അലറി….

 

പക്ഷെ അതിന് മറുപടിയായി കിട്ടിയത് അടുത്തുള്ള ടേബിളിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ആ വലിയ സെറാമിക് ഫ്ലവർ പോട്ട് എന്റെ തലക്ക് നേരെ എറിഞ്ഞുകൊണ്ടായിരുന്നു…

 

എന്റെ തലയിൽ നിന്ന് കൃത്യം ഒരിഞ്ച് വ്യത്യാസത്തിൽ ആ വലിയ ഫ്ലവർ പോട്ട് എന്റെ തൊട്ടുപിന്നിലെ ഭിത്തിയിൽ ഇടിച്ച് തവിടുപൊടിയായി! പൂക്കളും മണ്ണും ആ സെറാമിക് ചീളുകളും എന്റെ ദേഹത്താകെ തെറിച്ചുവീണു.

 

എന്റെ മുതുമുത്തച്ഛന്മാരോ കാരണവന്മാരോ ഏതോ കാലത്ത് അമ്പലത്തിൽ പാവങ്ങൾക്ക് കുറെ കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും കൊടുത്തതിന്റെ വലിയൊരു പുണ്യം ബാക്കിയുള്ളതുകൊണ്ട് മാത്രം എന്റെ തല ആ നിമിഷം തകർന്നുപോയില്ല! അല്ലെങ്കിൽ ഇന്നത്തെ പത്രത്തിൽ ‘ വരന്റെ തല പൊട്ടിത്തകർന്നു… വധു ഒളിവിൽ’ എന്ന വാർത്ത വന്നേനെ!

The Author

കാവൽക്കാരൻ

"വരികളിൽ മറഞ്ഞൊരു നിഴൽ... "--കാവൽക്കാരൻ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *