ചിന്നുവത് കയ്യിലേക്ക് വാങ്ങി മുന്നോട്ട് നടക്കാനാഞ്ഞു…
” അവിടെ നിന്നേടി….ആ ചെറുക്കൻ ആ മതിലോത്തെ പെണ്ണിനേം കൊണ്ട് വന്നു കേറീന്ന് കേട്ടല്ലോ ശെരിയാണോ….“ അടുത്തേക്ക് വന്നു കൊണ്ട് അവർ ഒതുക്കത്തിൽ ചോദിച്ചു….
തള്ള സമ്മതിക്കൂല….
”ചേച്ചിയേ ഇതിന്റെ അളവോ അപ്പൊ…“ ചിന്നു വിഷയം മാറ്റി…
”അളവ് മായേടെ കയ്യിൽ കാണും…ഇല്ലേൽ നാളെ അളവുചുരിദാർ തന്ന് വിടാംന്നു പറഞ്ഞേക്ക്ട്ടാ….“
”ആ….ശെരിയച്ചീ…..“
”വേം പോ പെണ്ണേ…നീയാരാന്ന് മനസിലായിട്ടില്ല….“ തപ്പിത്തടഞ്ഞു നടക്കുന്നവളെ തള്ളികൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
”ഏതാടീ കൂടെയൊരു കൊച്ച്….ഇതാണോ ഇനി….“
”എന്റെ ഫ്രണ്ടാ….“ മുന്നോട്ട് വേഗം നടന്നോണ്ട് മറുപടി കൊടുത്തു…
”ഞാൻ ഇവിടെങ്ങും കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ….“ എത്തി വലിഞ്ഞു അമൃതയെ തന്നെ നോക്കി നിപ്പുണ്ട്….
”കൊറച്ചു മാറിയുള്ളതാ….“ ഉറക്കെ പറഞ്ഞോണ്ട് അമൃതയേം വലിച്ചു മുന്നോട്ട് നടന്നു…
”ഒന്നങ്ങ് അനങ്ങി നടക്ക് ശവമേ…..ഹോ ജസ്റ്റ് മിസ്സ്…“
ചെമ്പരത്തിവേലി കടന്നു മുറ്റത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ മായ നടക്കല്ലിൽ ഇരിപ്പുണ്ട്…
മുൻ വശത്തു മാത്രമാണ് ചെമ്പരത്തി..ബാക്കിയിരുവശവും വേലിചീരയും വെയില് കുറഞ്ഞിടത്തു കൊക്കോയും ഒക്കെ ആണ്..
അവരെ കണ്ടോണ്ട് മായ പേറ്റികൊണ്ടിരുന്ന അരി മുറത്തോടെ മാറ്റിവെച്ചിട്ട് എണീറ്റു…
“മടുത്തു പോയോ….” അമ്മുവിന്റെ വാടിയ മുഖം കണ്ട് ചോദിച്ചു….
“ഹേയ്….ഇല്ലാമ്മ..”
“ഉവ്വാ….തീരെ ഇല്ല….ഇതിങ്ങനേ കൊണ്ടോയി ആ കട്ടിലിൽ പ്രതിഷ്ടിച്ചേക്ക് ആ പരുവം ആയിട്ടുണ്ട്….” ചുരിദാർ തിണ്ണയിലെ അരപ്രൈസിലേക്ക് വച്ചുകൊണ്ട് അർച്ചന പറഞ്ഞു…
കഥ കംപ്ലീറ്റ് എഴുതണേ. ഇടയ്ക്ക് വെച്ച് നിർത്തല്ലേ. വെയ്റ്റിംഗ് ആണ് ❤️❤️
എന്റെ പൊന്നെ, ഒരു ക്രിഞ്ച്ഉം അടിക്കുന്നില്ല. ഇത് ഇതുപോലെ തന്നെ പോകട്ടെ.
ദയവു ചെയ്തു ഇതിനെ എഡിറ്റ് ചെയ്തു ചെറുതാക്കല്ലേ. പലർക്കും പല അഭിപ്രായവും ഉണ്ടാവും, അവരെ ഇങ്ങനെ ചെയ്യൂ, അത് കൂട്ട് എന്നൊക്കെ. ബ്രോന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ള പോലെ തന്നെ എഴുതിയാൽ മതി.
വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്.