അവൾ പതുക്കെ റൂബന്റെ കൈ മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവൻ കൂടുതൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത കുസൃതി ഉണ്ടായിരുന്നു…
” എന്താ സിനി… നീ ഒന്നും കഴിക്കുന്നില്ലല്ലോ…? നിനക്ക് വല്ല സുഖമില്ലായ്മയും ഉണ്ടോ…? ” ഫിലിപ്പ് പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു…
സിനി ഞെട്ടിക്കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കി… “ഏയ്… ഒന്നുമില്ല ഫിലിപ്പ്. ചെറിയൊരു തലവേദന. അത്രയേയുള്ളൂ… ”
” സാരമില്ല മാം… ഈ തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ റെസ്റ്റ് എടുക്കാത്തത് കൊണ്ടാണ്. നമുക്ക് വേഗം ഡിന്നർ കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങാം… ” റൂബൻ വളരെ നോർമൽ ആയി പറഞ്ഞു.
തിരികെ വില്ലയിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ സിനിയുടെ മനസ്സിൽ ആ ഒരു സ്പർശനം മാത്രമായിരുന്നു. റൂബൻ അവളെ ഒരു ഭ്രാന്തിയാക്കി മാറ്റുകയാണ്…
തന്റെ ജീവിതം ഇപ്പോൾ ഒരു വലിയ ചതുപ്പുനിലമാണെന്ന് അവൾക്കറിയാം. ഓരോ ചുവട് വെക്കുമ്പോഴും അവൾ താഴ്ന്നു പോവുകയാണ്. പക്ഷേ ആ താഴ്ചയിൽ അവൾ ഒരു പ്രത്യേക സുഖം കണ്ടെത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് പോയി. കണ്ണാടിയിൽ തന്റെ രൂപം നോക്കി അവൾ സ്വയം മന്ത്രിച്ചു. ” നീ എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നത് സിനി… ? ”
പക്ഷേ മറുപടി നൽകാൻ അവൾക്കോ അവളുടെ മനസാക്ഷിക്കോ കഴിഞ്ഞില്ല…
ഹോസ്പിറ്റലിലെ ആ തിരക്കേറിയ ദിവസത്തിന് ശേഷം സിനി തന്റെ ക്യാബിനിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. പുറത്ത് സന്ധ്യ മയങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
റൂബൻ പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് വന്നു. അവന്റെ കയ്യിൽ ചെറിയൊരു സമ്മാനപ്പൊതി ഉണ്ടായിരുന്നു.
” ഇതെന്താ റൂബൻ…? ” സിനി കൗതുകത്തോടെ ചോദിച്ചു.
വ്യോമക്കശൻ
to
കബനീനാനാഥ
കഥാന്തരീക്ഷത്തിലേക്കു പെട്ടെന്ന് കൂട്ടികൊണ്ട് പോകാൻ കഥാകാരന് കഴിയുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇടയ്ക്കു നിന്ന് പോകുമ്പോൾ ഖേദം തോന്നും.
Dear കബനി…തിരക്കുകൾ ഉണ്ടാകും എന്നു അറിയാം.. പറ്റുന്ന സമയങ്ങളിൽ ഇതുപോലെ എഴുതൂ..താങ്കളോടും താങ്കളുടെ എഴുത്തിനോടുമുള്ള ഇഷ്ടവും,ആരാധനയും കൂടുതൽ ആണു…❤️🥰