ഒരിക്കൽ ധ്വനി അവന് ഒരു ഫോട്ടോ അയച്ചുകൊടുത്തു. സാരിയുടുത്ത്, മുടിയിഴകൾ കാറ്റിൽ പറക്കുന്ന, മുഖത്ത് നല്ലൊരു പുഞ്ചിരിയുള്ള ഒരു ചിത്രം. കൂടെ ഒരു മെസ്സേജും: “തരുൺ, ഈ സാരി നിന്റെ ചേച്ചി എനിക്ക് പ്രസന്റ് ചെയ്തതാ… എങ്ങനെയുണ്ട്?”
തരുൺ ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി ഒരുപാട് നേരം ഇരുന്നുപോയി.
അവളുടെ ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം അവനെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. മറുപടിയായി “നന്നായിട്ടുണ്ട് ചേച്ചി” എന്ന് ടൈപ്പ് ചെയ്തെങ്കിലും, ‘ചേച്ചി’ എന്ന വാക്ക് വെട്ടിക്കളയാൻ അവന്റെ വിരലുകൾ തുടിച്ചു. ഒടുവിൽ “വളരെ സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ട്” എന്ന് മാത്രം അവൻ അയച്ചു.
ഹോസ്റ്റലിലെ കൂട്ടുകാർ പ്രണയത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ തരുൺ ഒഴിഞ്ഞുമാറി നിൽക്കും. അവന്റെ മനസ്സിൽ ധ്വനിയുടെ ആ ശാന്തമായ മുഖം മാത്രമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ വികാരം പുറത്തുപറഞ്ഞാൽ തന്റെ ചേച്ചിയുമായുള്ള അവളുടെ സൗഹൃദത്തെ അത് ബാധിക്കുമോ എന്നും, ധ്വനി തന്നെ എങ്ങനെ കാണുമെന്നും ഓർക്കുമ്പോൾ അവൻ ഭയന്നു.
തന്നോട് കാണിക്കുന്ന ആ അമിതമായ സ്നേഹം ഒരു ആങ്ങളയോടുള്ളതാണെന്ന് അവന് ഉറപ്പാണ്. ആ ഉറപ്പ് തന്നെയാണ് അവന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വേദനയും. എങ്കിലും, ആ വികാരം ഉള്ളിലൊതുക്കി അവളോടുള്ള കരുതൽ അവൻ തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. പതുക്കെ പടരുന്ന ആ പ്രണയം ഒരു രഹസ്യമായി അവന്റെ ഉള്ളിൽ വളരുകയായിരുന്നു.
ആ ശനിയാഴ്ച താരയ്ക്ക് ഓഫീസിലെ അത്യാവശ്യമായ ചില ജോലികൾ തീർക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. വീക്കെൻഡ് ആയിട്ടുപോലും ലാപ്ടോപ്പിന് മുന്നിൽ നിന്ന് തലയുയർത്താൻ അവൾക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല.
