അവൾ അകത്തെ കുഷ്യൻ സ്റ്റൂളിൽ ഇരുന്നു. ഗത്യന്തരമില്ലാതെ ഫിലിപ്പ് വസ്ത്രം അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. ചെറിയ ലജ്ജയോടെ ഫിലിപ്പ് പാന്റിന്റെ ബട്ടണിൽ കൈ വെച്ചു നിന്നു. സാറ ആ കാഴ്ച്ച ശ്രദ്ധിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്.
ഫിലിപ്പ് ആണെങ്കിൽ ഇപ്പോഴും ആ ലജ്ജയിൽ വിരലുകൾ അനക്കാതെ പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നു.
സാറ എഴുന്നേറ്റു ഫിലിപിനോട്.
“ഞാൻ അയിച്ചു തരാം, കയ്യെടുക്ക്”
“വേണ്ട ഞാൻ തന്നെ ചെയ്തോള്ളാം”
ഫിലിപ്പ് പറഞ്ഞു.
അവൾ അവിടെ ഇരുന്നു.
അവൻ പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല, വിരലുകൾ ബട്ടണെ ഉള്ളിലേക്ക് തള്ളി. അത് ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി. ഫിലിപ്പിന്റെ ഉള്ളിലെ ലജ്ജ കൂടുതലായി അനുഭവപ്പെട്ടു.
ഫിലിപ്പ് പാന്റിന്റെ സിബ് താഴേക്ക് താഴ്ത്തി. പാന്റ് ഊരിമാറ്റി. സാറക്ക് ആ നിമിഷത്തിൽ ശ്വാസം നിയന്ത്രതീതമായി അനുഭവപ്പെട്ടു. അവളുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു കൊള്ളിമീൻ പാഞ്ഞു പോയി. അവളുടെ കണ്മുന്നിൽ വെളുത്ത തുടയിടുക്കിൽ കറുപ്പ് ഷെഡ്ഢിയിൽ ഫിലിപ്പ്. ഷെഡ്ഢിക്ക് മുന്നിലെ വലിയ മുഴുപ്പ് അവളുടെ കണ്ണിനും മനസ്സിനും കുളിർമയേകി.
സാറയുടെ തൊണ്ട വറ്റി, കണ്ണുകൾ മാറ്റാതെ ഇപ്പോഴും നോക്കിനിൽക്കുകയായിരുന്നു. സാറ കാലുകൾ തമ്മിൽ അടുപ്പിച്ചു. കൈ വിരലുകൾ തിരുമ്മി. ഫിലിപ്പ് അത് ശ്രദ്ധിച്ചു.
‘സാറാ’ അവൻ വിളിച്ചു.
സാറ ചെറുതായി ഞെട്ടി.
‘എന്താ’
“പാന്റ്”
അവൻ അവളോട് ചോദിച്ചു.
അപ്പോഴാണ് അവൾ സ്വബോധത്തിലേക്ക് വന്നത്. തന്റെ കയ്യിലെ പാന്റിലൊരെണ്ണം അവൾ നീട്ടി. ഫിലിപ്പ് അത് വാങ്ങി, അവൻ അത് ധരിക്കുമ്പോൾ കാലിലേക്ക് കയറ്റുന്നതിനിടക്ക് അവൻ ഒന്ന് വളഞ്ഞു. ആ മുഴുപ്പ് ശെരിയായി അവളുടെ മുഖത്തോട് വന്നു. അവൾ അവനെ നോക്കി, അവനും. രണ്ടുപേരുടെയും കണ്ണുകൾ വീണ്ടും വികാരത്താൽ തളക്കപ്പെട്ടു. ഫിലിപ്പ് പെട്ടെന്ന് നോട്ടം താഴ്ത്തി. പാന്റിന്റെ ബട്ടൺ ലോക്ക് ആക്കി. ശേഷം അവളോടായി “എങ്ങനെയുണ്ട്”
manoharam enn paranja koranjj pokillalolee nthuva ee azhuthe vechirikunne
ninta writing style ill leych pokum
irunn vaican ahn thonnuney nirthathey
waiting for next part❣️
continue
Onnum parayan illa.. late aayalum kidilam sanam konde bro varru… oru request matram ondd… Idayk vech nirthi pokaruthe