നീതു : അമ്മാ….😭…. അശ്വിനെ…
അശ്വിൻ : ഒന്നുമില്ല… പേടിക്കാതിരിക്ക്…
നീതു : ചോര… ചോര നിക്കുന്നില്ല…
അശ്വിൻ വേഗം പഞ്ഞിയും മറ്റും എടുത്തു കൊണ്ട് ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി കതക് അടച്ചു
നീതു വേഗം തന്നെ വാതിലിനടുത്ത് വന്നു വാതിലിൽ അടിക്കാൻ തുടങ്ങി…
“അശ്വിനെ… അശ്വിനെ…”
അല്പസമയത്തിനുള്ളിൽ അവൻ വാതിൽ തുറന്നു നീതു വേഗം അവനെ നോക്കി അശ്വിൻ കയ്യിലെ മുറിവ് കെട്ടിവെച്ചിരുന്നു.. ബാത്റൂമിൽ അവിടെ അവിടെയായി ചോര കാണാമായിരുന്നു
അശ്വിൻ : കരച്ചില് നിർത്ത്… വലിയ മുറിവ് ഒന്നുമല്ല…
നീതു : കുറേ ചോര പോയി… നമുക്ക്.. നമുക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ…
അശ്വിൻ : ഒന്നുമില്ല…
അശ്വിൻ അവളെ പിടിച്ചു ബെഡിൽ ഇരുത്തിയ ശേഷം കയ്യിൽ പഞ്ഞിയെടുത്ത് അവളുടെ പൊട്ടിയ ചുണ്ട് തുടക്കാൻ തുടങ്ങി…
അശ്വിൻ : വേദനയുണ്ടോ…
നീതു : ഇല്ല.. നിനക്കോ…
അശ്വിൻ : ചെറുതായിട്ട്…
ഇത്രയും പറഞ്ഞ ശേഷം അശ്വിൻ പതിയെ അവളുടെ ചുണ്ടിലെ മുറിവിൽ കൈകൊണ്ട് തൊട്ടു…
നീതു പതിയെ വിതുമ്പാൻ തുടങ്ങി…
അശ്വിൻ : വാ എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാം
നീതു : എനിക്ക് വേണ്ട…
അശ്വിൻ : പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കല്ലേ… പ്ലീസ് വാ…
അല്പനേരെത്തിനുള്ളിൽ അവർ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി…
നീതു : നീ എന്തിനാ കത്തിയിൽ പിടിച്ചെ… എന്തെങ്കിലും പറ്റിയെങ്കിലോ…
അശ്വിൻ : നീ ചാകും എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നിന്നാൽ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാ…
nalla reeethiyil thanne end cheythu🤗. enthayalum kore wait cheytha part ayirunnu anyway nice 🥰.
i am waiting for aayiram kannummayi😔.