“എന്തുകൊണ്ട്?”
“ആളുകൾ…”
ഹൃതിക്ക് ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
“വിദ്യ ആന്റി… നിങ്ങൾ life മുഴുവൻ invisible ആളുകളെ impress ചെയ്യാൻ ജീവിക്കുകയാണോ?”
അവൾ മിണ്ടാതെ നിന്നു.
അവൻ പതുക്കെ അടുത്തേക്ക് ചായി.
“Listen… ഇത് young ആയി കാണാൻ വേണ്ടിയല്ല.”
“പിന്നെ?”
“നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ഒരിക്കൽ എങ്കിലും വീണ്ടും try ചെയ്യാൻ.”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ വിദ്യയുടെ വിരലുകൾ അറിയാതെ ആ dress ല് മുറുകി.
വളരെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം…
ആരോ ഒരാൾ തന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളെ childish ആയി അല്ല, important ആയി കാണുകയായിരുന്നു…
“ഇല്ല ഹൃതിക്ക്… impossible.”
വിദ്യ dress വീണ്ടും cover ലേക്ക് മടക്കിവെക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
പക്ഷേ ഹൃതിക്ക് പിന്നോട്ടില്ലായിരുന്നു.
“Just once try ചെയ്ത് നോക്കൂ.”
“വേണ്ട…”
“Why?”
“Because ഇത് എനിക്ക് suit ആകില്ല.”
“അത് നിങ്ങൾ decide ചെയ്യണ്ട… ആദ്യം ഇട്ട് വന്ന് നോക്കൂ.”
വിദ്യ ചിരിച്ചു തലകുലുക്കി.
“നീ ചെറുപ്പം മുതൽ ഇത്ര stubborn ആണോ?”
“Mostly.”
അവൾ വീണ്ടും dress നോക്കി.
Soft peach shade.
Simple work.
ഒട്ടും loud അല്ല.
സത്യത്തിൽ… അവൾക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു.
അതായിരുന്നു പ്രശ്നവും.
“ഹൃതിക്ക്…”
അവൾ വീണ്ടും hesitant ആയി പറഞ്ഞു.
“Seriously… എനിക്ക് awkward feel ചെയ്യും.”
ഹൃതിക്ക് കുറച്ച് seconds അവളെ നോക്കി നിന്നു.
