ഹൃതിക്ക് casually ചോദിച്ചു:
“License കിട്ടി ഇത്ര നാൾ ആയിട്ടും proper ആയി drive ചെയ്യുന്നില്ലല്ലോ.”
വിദ്യ handbag adjust ചെയ്ത് ചിരിച്ചു.
“Confidence fully വന്നിട്ടില്ല.”
“Excuse.”
“Actually car കിട്ടാറില്ല.”
“Still Suresh sir എടുത്തുപോകുമോ?”
“Mostly.”
കുറച്ച് നിമിഷം അവർ മഴയിലൂടെ നടക്കുകയായിരുന്നു.
പിന്നീട് വിദ്യ അപ്രതീക്ഷിതമായി ചോദിച്ചു:
“ഞാൻ സ്വന്തമായി car വാങ്ങിയാലോ?”
ഹൃതിക്ക് ഉടനെ അവളെ നോക്കി.
ആ ചോദ്യം ചോദിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ hesitation ഉണ്ടായിരുന്നു…
പക്ഷേ അതിനകത്ത് ഒളിഞ്ഞൊരു excitement ഉം.
“Finally…”
അവൻ ചിരിച്ചു.
“ഇപ്പോൾ ആണ് real Vidya aunty സംസാരിക്കുന്നത്.”
വിദ്യയും ചിരിച്ചു.
“Serious ആയി പറയുന്നതാ.”
“ഞാനും serious ആണ്.”
അവൻ നിർത്താതെ പറഞ്ഞു.8
“നിങ്ങൾ definitely വാങ്ങണം.”
“പക്ഷേ… ആവശ്യമുണ്ടോ എന്ന് sometimes തോന്നും.”
“വിദ്യ ആന്റി…”
അവൻ calm ആയി പറഞ്ഞു.
“നിങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി നിങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് ‘ആവശ്യമുണ്ടോ’ എന്ന് അല്ല ചോദിക്കേണ്ടത്.”
അവൾ നിശബ്ദമായി അവനെ നോക്കി.
“പിന്നെ?”
“അത് നിങ്ങളെ happy ആക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന്.”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മഴയുടെ തണുപ്പിനിടയിലും വിദ്യയുടെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ചൂടായി പടർന്നു.
കാരണം…
വളരെ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ആരോ ഒരാൾ അവളുടെ സന്തോഷത്തെ practical reasons നു മുകളിൽ വെക്കുകയായിരുന്നു…
