ലക്ഷമിയാന്റിയുടെ ലോകം [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്] 745

 

ആ “ലക്ഷ്മി ആന്റി” എന്ന വിളി കണ്ട നിമിഷം തന്നെ വിദ്യയുടെ ചുണ്ടിൽ അറിയാതെ ഒരു ചെറിയ smile വിരിഞ്ഞു.

 

കാരണം…

വളരെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം, ആരോ ഒരാൾ തന്റെ ഉള്ളിലെ സ്ത്രീയെ കേട്ടും മനസ്സിലാക്കിയും നിൽക്കുന്നു എന്ന തോന്നൽ അവളെ ജീവനുള്ളവളായി അനുഭവിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി…

 

Breakfast കഴിഞ്ഞ ശേഷം രാവിലെ മഞ്ഞ് അല്പം മാറിയ സമയത്താണ് അവർ trekking ന് ഇറങ്ങിയത്.

 

Resort arrange ചെയ്ത local guide മുന്നിൽ നടന്നു.

 

വിദ്യ black track pants ഉം ഹൃതിക്കിന്റെ oversized hoodie യും തന്നെയായിരുന്നു ഇട്ടിരുന്നത്.

 

ആ dress ൽ അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഇന്നലത്തെ പോലെ awkwardness തോന്നിയില്ല.

 

മറിച്ച്… strangely comfortable.

 

“Look at you…”

ഹൃതിക്ക് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“Now you officially look like a trekking person.”

 

വിദ്യ കണ്ണ് ചുരുക്കി അവനെ നോക്കി.

 

“കുറച്ച് കൂടെ കളിയാക്കിയാൽ ഞാൻ തിരിച്ചു പോകും.”

 

“Sorry ലക്ഷ്മി ആന്റി.”

 

ആ വിളി കേട്ട നിമിഷം അവളുടെ ഹൃദയത്തിൽ വീണ്ടും ആ ചെറിയ ചലനം ഉണ്ടായി.

 

 

കാടിനകത്തേക്ക് കയറുന്തോറും വയനാടിന്റെ സൗന്ദര്യം മറ്റൊരു ലോകം പോലെ തുറന്നുവന്നു.

 

മുകളിൽ കട്ടിയായി പന്തലിച്ച മരങ്ങൾ സൂര്യപ്രകാശത്തെ പച്ച നിറത്തിൽ ചാലിച്ച് താഴേക്ക് വിടുന്നു.

 

നനഞ്ഞ മണ്ണിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ shoes ചെറുതായി താഴ്ന്നുപോകുന്നു.

കാറ്റിൽ മഴയുടെ മണം… കാട്ടുപൂക്കളുടെ ഗന്ധം… നനഞ്ഞ ഇലകളുടെ തണുപ്പ്.