കറുപ്പും ചുവപ്പും കലർന്ന കവർ പേജുള്ള ആ പുസ്തകത്തിന്റെ പേര് കണ്ടതും എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് വർദ്ധിച്ചു.
“ഡ്രാക്കുള: ദി ഫ്യൂഡൽ ലോർഡ്” (Dracula: The Feudal Lord)
എന്റെയുള്ളിൽ എന്തൊക്കെയോ ചിന്തകൾ ഇരച്ചുകയറി.കാരണം ആ ബുക്കിന്റെ കവർ പേജിൽ കാണിക്കുന്ന വൃത്താകൃതിയിലുള്ള ഒരടയാളം ഞാൻ ഇതിനു മുന്പും കണ്ടിട്ടുണ്ട്.അതും അനുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ,കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ അവളുടെ ബാക്കിൽ മുതുകിന്റെ നടുവിലായി
“സുമനാ… ഈ… ഈ പുസ്തകം… ഇതും നീ എഴുതിയതാണോ?”
പെട്ടെന്നുള്ള വെപ്രാളത്തിൽ, ആ ബുക്കിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് ഞാൻ അവനോട് ചോദിച്ചു…
“ഏയ്, അതല്ല…”
അവൻ വേഗം മറുപടി പറഞ്ഞു.
“അത് ഞാൻ എഴുതിയതല്ല.”
“പിന്നെ ആരാ ഇത് എഴുതിയത്?”
എന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു ആകാംക്ഷ ഉണ്ടായിരുന്നു. കിരൺ ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവന്റെ ഫോണിൽ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.
സുമന നാരായണൻ വളരെ ഭക്തിയോടെ ആ പുസ്തകം കയ്യിലെടുത്തു. ശേഷം എന്നെ നോക്കി ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു:
“കാവൽക്കാരൻ!”
കാവൽക്കാരൻ! അതേതേത് മൈരൻ?
ശേഷം അവനോട് തന്നെ ചോദിച്ചു:
“കാവൽക്കാരനോ? അതാരാ?”
അത് കേട്ടതും സുമന നാരായണന്റെ ഭാവം ആകെ മാറി. ഏതോ മഹാമുനിയെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന ഭക്തിയോടെയും ആവേശത്തോടെയും അവൻ പറയാൻ തുടങ്ങി:
“കാവൽക്കാരൻ! എന്റെ ദൈവം… എന്റെ വഴികാട്ടി… എന്റെ ഗുരു! അദ്ദേഹം ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനല്ല. ലോകപ്രസിദ്ധനാ തനി രാവണൻ……”
