ലവ് ബൈറ്റ് 7 [കാവൽക്കാരൻ] 149

 

ഇതുകണ്ട് അവൾ തന്നെ വലിയൊരു സങ്കടവും വെപ്രാളവും അഭിനയിച്ചെങ്കിലും, എന്നെ നോക്കിയുള്ള അവളുടെ ആ നോട്ടത്തിൽ എനിക്കുള്ള കൃത്യമായൊരു മുന്നറിയിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. വല്ല സൂചിപിന്നോ അല്ലെങ്കിൽ അമ്മയുടെ തന്നെ നഖമോ മറ്റോ തട്ടിയതാവാം എന്ന് വിചാരിച്ച് വീട്ടുകാർ അതങ്ങ് വിട്ടു.

 

വിവരമുള്ളവരാണെങ്കിലും അത്രയ്ക്ക് ബുദ്ധിയേ എന്റെ കുടുംബത്തിനുള്ളൂ എന്ന് അന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി.

 

അതോടെ എന്റെ സകല ധൈര്യവും ചോർന്നുപോയി. എന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ജീവന് വേണ്ടി, അവളുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും നിന്നുകൊടുക്കുന്ന ഒരു പാവയായി ഞാൻ മാറി.

 

ചോര കിട്ടിയാൽ പിന്നെ അവൾക്ക് മറ്റ് കുഴപ്പങ്ങളൊന്നുമില്ല, എന്നെ കൂടുതൽ ഉപദ്രവിക്കാനും അവൾ വരില്ല. എന്തിനേറെ ചിലപ്പോഴൊക്കെ അവൾക്ക് എന്നോട് സ്നേഹമുണ്ടെന്ന് വരെ ഞാൻ സംശയിച്ചിട്ടുണ്ട്….

 

പക്ഷേ… ദിവസങ്ങൾ കഴിയുന്തോറും എന്റെ ശരീരം വല്ലാതെ മാറിത്തുടങ്ങി. എനിക്ക് എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും ഭയങ്കര മടിയായി. എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കാൻ പോലും ആവാത്ത ഒരു ശാരീരികാവസ്ഥ. ഓരോ ദിവസം കഴിയുമ്പോഴും ഞാൻ മെലിഞ്ഞ് ക്ഷീണിച്ച് ഇല്ലാതായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒപ്പം അവളുടെ ചോരയോടുള്ള ദാഹവും ഊറ്റലും ഭയാനകമായി വർദ്ധിച്ചുവരികയും ചെയ്തു.

 

ഇങ്ങനെ പോയാൽ എത്ര കാലം ഞാൻ ജീവനോടെ ബാക്കിയുണ്ടാകുമെന്നനിക്കറിയില്ല.

 

ഇതിനിടയിൽ രണ്ട് തവണ ഞാൻ എന്റെ ഷോപ്പിൽ വെച്ച് തലകറങ്ങി ബോധംകെട്ട് വീഴുകയുണ്ടായി. പക്ഷേ ഞാൻ കിരണിനോട് സത്യങ്ങളെല്ലാം മറച്ചുവെച്ചു.

The Author

കാവൽക്കാരൻ

"വരികളിൽ മറഞ്ഞൊരു നിഴൽ... "--കാവൽക്കാരൻ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *