“ഓഹ്…നിന്റെ ഭാര്യ…അങ്ങനൊരു കാരക്റ്റർ കൂടെ ഇപ്പോ ഉണ്ടല്ലോ….”
“ദേ…മൈ…താണ്ടി മോനേ. ..എന്നെക്കൊണ്ടൊന്നും പറയിക്കരുത്..മര്യാദക്കിന്നലെ പണിക്കു വന്ന ഞാനാ….” മുണ്ടൊന്ന് കുടഞ്ഞുടുത്തവൻ അരുണിന് നേരെ ചാടി…
“എടാ പറ്റിപ്പോയി…ഇനി പറഞ്ഞിട്ടെന്താ…അല്ലേൽ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്…നീയവളെ ഉള്ളത് തുറന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾടെച്ഛന്റെ കാലേ വീണിട്ടണേലും തിരിച്ചാക്ക്….”
“അങ്ങ് ചെല്ലണ്ട താമസമേ ഉള്ളൂ….എടാ ലോകത്ത് ഏത് തന്ത ആണേലും ഇങ്ങനൊരു സിറ്റുവേഷനിൽ സ്വന്തം മോൾക് പറയാനുള്ളത് കേക്കും അറ്റ്ലീസ്റ്റ് എന്നെ നാലു തെറിയെങ്കിലും വിളിക്കും….ഇതൊരുമാതിരി അവളാരെയോ വിളിച്ചു കേറ്റാൻ നോക്കിയിരുന്നപോലെ കയ്യും കഴുകി മാറിയൊരു നിൽപ്….അങ്ങേര് ഒഴിവാക്കിയത് തന്നെ…. പക്കാ…..അതു കൃത്യമായിട്ട് എന്റെ തലേലും…..“
പാടത്തിലൂടെ ഇടയ്ക്കു വീശുന്ന കാറ്റിൽ മുഖത്തേക്ക് വീഴുന്ന ചെറുതായ് ചുരുണ്ട തോളൊപ്പമുള്ള മുടിയിഴകൾ മാടിയൊതുക്കി ഹരി….
“എന്നിട്ടാ മാക്രി എവിടെ…”
“ആര്…”
“ചീപു മോൻ….അവനെ തപ്പി ആലോ ഞാൻ പോയത്….”
“അവൻ മോളിൽ കേറാൻ കോണി തപ്പി നടപ്പാരുന്നെന്ന്…നീയെവിടെ പോയെന്ന് ഞങ്ങള് കുറെ നോക്കി…പിന്നെ കാണാണ്ട് വന്നപ്പോ രണ്ടെണ്ണം കൂടെ അടിച്ചു ആശാനേം വിളിച്ചു പറഞ്ഞെങ്ങ് കിടന്നുറങ്ങി….”
“നന്നായി….”
“അല്ല മോനെവിടാ കിടന്നേ….” വളിഞ്ഞ ഇളിയുണ്ട് അരുണിന്റെ മുഖത്ത്….
“നിന്റമ്മൂമ്മ ദാക്ഷായണീടെ കുഴീടെ മണ്ടക്ക്….എന്തേ….”
എന്റെ പൊന്നെ, ഒരു ക്രിഞ്ച്ഉം അടിക്കുന്നില്ല. ഇത് ഇതുപോലെ തന്നെ പോകട്ടെ.
ദയവു ചെയ്തു ഇതിനെ എഡിറ്റ് ചെയ്തു ചെറുതാക്കല്ലേ. പലർക്കും പല അഭിപ്രായവും ഉണ്ടാവും, അവരെ ഇങ്ങനെ ചെയ്യൂ, അത് കൂട്ട് എന്നൊക്കെ. ബ്രോന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ള പോലെ തന്നെ എഴുതിയാൽ മതി.
വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്.