പെട്ടെന്ന് പൂജാരി മഞ്ഞച്ചരടിൽ കോർത്ത ആ സ്വർണ്ണ താലി എടുത്തു. അത് ഹരിയുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു. പന്തലിൽ നിശബ്ദത തളംകെട്ടി. മംഗളവാദ്യങ്ങൾ ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങി. ഹരി തന്റെ രണ്ട് കൈകൾ കൊണ്ടും ആ താലി ചരട് പിടിച്ചു വേണിയുടെ കഴുത്തിലേക്ക് അടുത്തു.
അച്ചു ശ്വാസമടക്കി നോക്കി നിന്നു. ഹരി ആ ചരട് വേണിയുടെ കഴുത്തിന് പിന്നിലൂടെ കൊണ്ടുപോയി ഒന്നാമത്തെ കെട്ടിട്ടു. രണ്ടാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും കെട്ടുകൾ ഇടുമ്പോൾ അവൻ അത്യന്തം ഗൗരവത്തോടെയും പ്രണയത്തോടെയുമായിരുന്നു അത് ചെയ്തത്. ഓരോ കെട്ടും വീഴുമ്പോഴും അർച്ചന എന്ന പേര് അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും എന്നെന്നേക്കുമായി മാഞ്ഞുപോകുകയായിരുന്നു.
താലി കെട്ടി കഴിഞ്ഞതും അവിടെ കൂടിയിരുന്നവർ ആശംസിച്ചുകൊണ്ട് കയ്യിലിരുന്ന അക്ഷതവും പൂക്കളും ആ നവദമ്പതികൾക്ക് മേൽ വർഷിച്ചു. ആകാശത്തുനിന്നും വീഴുന്ന മഞ്ഞയും ചുവപ്പും നിറത്തിലുള്ള പൂവിതളുകൾക്കിടയിൽ ഹരിയും വേണിയും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നു. ആ പൂമഴയിൽ നനഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അവരെ നോക്കി, ആളുകൾക്കിടയിൽ അച്ചു ഒരു മരവിച്ച കാഴ്ചയായി നിന്നു. തനിക്കും ഇത്തരമൊരു ശുഭപര്യവസാനം ഉണ്ടാവേണ്ടതായിരുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് ആ നിമിഷം അവളെ തകർത്തു കളഞ്ഞു.
മംഗല്യസൂത്രം വേണിയുടെ കഴുത്തിൽ മുറുകിയതോടെ പന്തലിൽ ആവേശം അണപൊട്ടി. നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും ഓരോരുത്തരായി മണ്ഡപത്തിലേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങി.
ഹരിയുടെയും വേണിയുടെയും അരികിൽ നിന്ന് ഫോട്ടോ എടുക്കാനുള്ള തിരക്കിലായിരുന്നു എല്ലാവരും. ക്യാമറയുടെ ഫ്ലാഷ് ലൈറ്റുകൾ മാറി മാറി തെളിയുമ്പോൾ, നവദമ്പതികളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുതിയ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രഭയുണ്ടായിരുന്നു.
